SCENARIUSZ DLA PRZEDSZKOLAKÓW: Spotkanie z policjantem

Uczestnicy: przedszkolaki

Spotkanie z policjantem – cel ogólny:

- Budowanie zaufania i pozytywnego wizerunku policji.

Cele szczegółowe, dziecko:

- rozpoznaje atrybuty policjanta,

- wie, na czym polega praca policjanta,

- uczy się podstawowych zasad bezpieczeństwa,

- potrafi wezwać pomoc,

- rozwija umiejętności manualne.

Materiały pomocnicze:

Atrybuty policjanta: czapka, odznaka, lizak, kamizelka odblaskowa, kajdanki, gwizdek, zdjęcie radiowozu

Piktogramy do zabawy „Co robi policjant?”

Duży arkusz i kredki

Książka (Materiał pomocniczy Książki)

Czas trwania: 35 minut

Przygotowanie

Wprowadzenie tematu – nauczyciel informuje dzieci, że dziś odwiedzi je ktoś wyjątkowy i bardzo dla nich ważny.

Zza drzwi słychać głos: Mam czapkę i odznakę, noszę mundur i pomagam ludziom. Kim jestem?

Dzieci zgadują. Jeśli nie uda im się odgadnąć, można naprowadzić je dodatkowymi informacjami, np. Dbam o wasze bezpieczeństwo. Boją się mnie przestępcy.

Następnie policjant wchodzi do sali i wita się z dziećmi.

Realizacja

1. Burza mózgów – dzieci odpowiadają na pytanie: Jak myślicie, dlaczego zaprosiłem/-łam do nas policjanta?

Ważne! Odpowiedzi dzieci mogą być bardzo różne, od Żeby nas nauczył, jak… do Żeby zaaresztował niegrzeczne dzieci. Pozwól uczestnikom na swobodne wypowiedzi. Dzięki temu poznacie ich nastawienie, obawy i oczekiwania.

2. Prezentacja – policjant przedstawia się i pokazuje atrybuty policyjne: czapkę, odznakę, lizak, kamizelkę odblaskową, kajdanki, gwizdek, zdjęcie radiowozu.

Następnie puszcza je w obieg - pozwala uczestnikom dotknąć ich, poczuć ich ciężar, oswoić się z nimi.

3. Quiz „Do czego to służy?” – policjant pokazuje dzieciom różne atrybuty i podaje błędne wyjaśnienia na temat ich przeznaczenia. Dzieci mają za zadanie go poprawić i powiedzieć, do czego naprawdę służy dany przedmiot, np.

- To jest moja czapka. Noszę ją, żeby słońce nie świeciło mi prosto w oczy. (Nie. Żeby łatwo było rozpoznać, że jesteś policjantem.)

- Tę odznakę dostałem od mojej mamy za to, że zjadłem cały obiad bez marudzenia. (Nie. To specjalny znaczek, który pokazuje, że jesteś prawdziwym policjantem.)

- Lubię słodycze, dlatego zawsze mam przy sobie lizak. (Nie. Używasz go, żeby kierować ruchem na ulicy.)

- Noszę kamizelkę odblaskową, żeby wszyscy widzieli, że jestem superbohaterem. (Nie. Żeby było cię dobrze widać, zwłaszcza kiedy jest ciemno.)

- Kajdanki zakładam na ręce innych superbohaterów, żeby mogli odpocząć. (Nie. Żeby zatrzymać tych, którzy łamią prawo i żeby oni nie uciekli.)

- Bardzo lubię mój gwizdek. Pomaga mi nucić moje ulubione piosenki. (Nie. Pomaga zwrócić czyjąś uwagę, np. powiedzieć STOP, gdy kierujesz ruchem ulicznym.)

- Używam radiowozu, żeby pojechać do supermarketu na zakupy. (Nie. Żeby szybko dojechać tam, gdzie jesteś potrzebny.)

4. Zabawa „Co robi policjant?” - nauczyciel pokazuje piktogramy, a dzieci odpowiadają na pytanie.

Ważne! Wydrukuj przykładowe piktogramy, np.

- Policjant kieruje ruchem ulicznym.

- Policjant pomaga dziecku przejść przez jezdnię.

- Policjant pomaga dziecku odnaleźć mamę w tłumie ludzi.

- Policjant zatrzymuje niebezpiecznego kierowcę.

- Policjant patroluje miasto w radiowozie.

5. Rysunek – na dużym arkuszu dzieci wspólnie rysują policjanta-superbohatera (maksymalnie10 minut). W tym czasie nauczyciel i policjant czytają wybraną książeczkę związaną z tematyką zajęć (propozycje tytułów znajdują się w Materiale pomocniczym Książki).

Pogadanka – policjant mówi:

Wiecie teraz, kim jestem i czym się zajmuję. Zawsze pilnuję porządku i dbam o bezpieczeństwo dzieci i dorosłych. Jeśli kiedykolwiek się czegoś boicie, czujecie się zagubione, nie wiecie, co zrobić, a nie ma przy was innego dorosłego, możecie poprosić mnie o pomoc. Jestem waszym przyjacielem. Wiecie, jak wyglądam, więc łatwo mnie zobaczycie, gdy będziecie potrzebowali pomocy.

Na zakończenie chcę wam jeszcze coś powiedzieć: Zapamiętajcie numer alarmowy 112. Możecie zadzwonić na niego, kiedy potrzebujecie natychmiastowej pomocy – na przykład, jeśli się zgubicie, zatrzaśnięcie w samochodzie, albo jeśli zdarzy się wypadek, a w pobliżu nie ma nikogo dorosłego, kto mógłby wam pomóc. Kiedy dzwonicie, powiedzcie swoje imię, nazwisko i miejsce, gdzie jesteście, żeby pomóc nam was szybko znaleźć.

„Kicia Kocia zostaje policjantką” – Anita Głowińska

„Mam przyjaciela policjanta” – seria „Mam przyjaciela”

„Basia i policjanci” – Zofia Stanecka

„Franklin idzie na policję” – Paulette Bourgeois

„Misiu, co robisz? Policjant” - Holly Webb