Wyrok

Powód F. G. w pozwie skierowanym przeciwko stronie pozwanej (...) Ośrodkowi (...) w Z. wniósł o uznanie za bezskuteczne odwołania powoda pismem z dnia 27 grudnia 2017 r. ze stanowiska pracy menadżera projektów kulturalnych – zastępcy dyrektora pozwanego zakładu pracy.

Ponadto powód w/w pozwem domagał się, po upływie zastosowanego okresu wypowiedzenia, przywrócenia do pracy u strony pozwanej na poprzednich warunkach.

Dodatkowo powód wniósł również o nakazanie pozwanemu pracodawcy dalszego zatrudnienia powoda na dotychczasowym stanowisku pracy do czasu prawomocnego rozpoznania niniejszej sprawy.

Powód formułując powyższe żądania w pierwszej kolejności podniósł, iż zarzuca pozwanemu pracodawcy nieprawidłowe rozwiązanie łączącego strony stosunku pracy poprzez wadliwe zastosowaniek.p., dotyczącego stosunku pracy nawiązanego na podstawie powołania, podczas gdy strony łączy umowa o pracę zawarta na czas nieokreślony, a więc w konsekwencji zastosowanie winny mieć obowiązujące przepisy wynikające zk.p.

Kolejno powód zarzucił także stronie pozwanej świadome i celowe naruszenie normy prawnej zawartej wk.p., albowiem stosunek pracy powoda podlega szczególnej ochronie prawnej przewidzianej w tej regulacji normatywnej.

W tych okolicznościach powód jest przekonany, że pozwany z rażącym naruszeniem prawa dąży do bezzasadnego pozbawienia powoda pracy, nie mając ku temu żadnych podstaw merytorycznych i powołując się przy tym na rzekome zatrudnienie powoda w oparciu o przepisk.p.

Powód podkreślił dodatkowo, że jego zatrudnienie na stanowisku menedżera projektów kulturalnych – zastępcy dyrektora (...) wynika wyłącznie z zawartej z pozwanym pracodawcą w dniu 27 września 2006 r. umowy o pracę na czas nieokreślony, co także zostało zbadane i ocenione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., Państwową Inspekcję Pracy i tut. Sąd Pracy w sprawach znanych sądowi w urzędu.

Powód wyjaśnił także, iż w dniu 27 grudnia 2017 r. pozwany wręczył mu pismo zawierające oświadczenie o odwołaniu powoda z zajmowanego stanowiska pracy, tj. menadżera projektów kulturalnych – zastępcy dyrektora (...) w Z..

W tym aspekcie sprawy powód stanowczo podniósł, że jest zatrudniony u strony pozwanej wyłącznie na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony w dniu 27 września 2006 r. , a co za tym idzie, wbrew twierdzeniom pozwanego, nigdy i w żadnej formie nie został zatrudniony w pozwanej instytucji kultury na podstawie aktu powołania.

Z tych też względów powód stoi w niniejszej sprawie na stanowisku, że forma rozwiązania z nim stosunku pracy, tj. poprzez odwołanie, została podjęta przez stronę pozwaną z rażącym naruszeniem przepisów prawa, albowiem podstawa zatrudnienia powoda u strony pozwanej ma charakter umowny (wynika z bezterminowej umowy o pracę) i nie jest kreowana w oparciu o akt powołania, jak błędnie przyjął pozwany pracodawca.

Powód wskazał nadto, iż podjęta przez niego próba polubownego załatwienia sprawy okazała się bezskuteczna, gdyż strona pozwana w ogóle nie odpowiedziała na pismo powoda w tym przedmiocie.

W toku procesu powód rozszerzył powództwo w ten sposób, iż wniósł o ustalenie, że pozostaje ze stroną pozwaną w stosunku pracy na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony w dniu 27 września 2006 r., jak również domagał się zasądzenia od pozwanego pracodawcy na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm prawem przepisanych.

Strona pozwana – (...) Ośrodek (...) w Z. – wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych.

Pozwany pracodawca w pierwszej kolejności wskazał, iż zgodnie z zawartą pomiędzy stronami w dniu 27 września 2006 r. umową o pracę na czas nieokreślony, zamieszczonym w aktach osobowych powoda upoważnieniem z dnia 5 lutego 2007 r., a także obowiązującymi u strony pozwanej regulaminami organizacyjnymi powód jest zatrudniony w pozwanej instytucji kultury na stanowisku menadżera projektów kulturalnych – zastępcy dyrektora (...) w Z..

Zatrudnienie powoda na stanowisku menadżera projektów kulturalnych jest zatem immanentnie związane z jednoczesnym wykonywaniem przez powoda obowiązków pracowniczych w charakterze zastępcy dyrektora strony pozwanej.

Okoliczność ta jest w zasadzie bezsporna pomiędzy stronami, a ponadto taki charakter zatrudnienia powoda u strony pozwanej został potwierdzony przez Wojewodę (...), Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., Państwową Inspekcję Pracy oraz Sądy Pracy – w licznych postępowaniach jakie toczyły się pomiędzy stronami.

W związku z powyższym pozwany pracodawca jednoznacznie podkreślił, że stosownie do obowiązującego w pozwanym zakładzie pracy od dnia 10 stycznia 2005 r. regulaminu organizacyjnego, dyrektor zarządza ,,Ośrodkiem przy pomocy menadżera projektów kulturalnych w charakterze zastępcy dyrektora, którego powołuje i odwołuje dyrektor (§ 2 ust. 2 przedmiotowego regulaminu).

Z kolei przyjęty uchwałą nr XI/54/2004 Rady Miejskiej w Z. z dnia 29 października 2004 r. statut (...) Ośrodka (...) w § 10 ust. 5 przewiduje, że ,,w Ośrodku może być utworzone stanowisko zastępcy dyrektora i inne stanowiska kierownicze, powierzenie tych stanowisk i odwołanie z nich dokonuje D., po zasięgnięciu opinii Burmistrza”.

Z tych też względów pozwany reprezentuje w niniejszej sprawie stanowisko, że powód jest zatrudniony w pozwanym (...) w Z. jako zastępca dyrektora na podstawie powołania, pomimo braku formalnego aktu prawnego w tym zakresie.

W ocenie strony pozwanej, powód wykonując obowiązki zastępcy dyrektora i pobierając z tego tytułu stosowny dodatek funkcyjny, w tym także inicjując postępowania sądowe o jego zapłatę, godził się na taki charakter swojego zatrudnienia oparty w istocie na powołaniu.

Mając to wszystko na uwadze pozwany pracodawca, jak następnie wyjaśnił, działając na podstawie art. 70 k.p. pismem z dnia 27 grudnia 2017 r. odwołał powoda z zajmowanego stanowiska menadżera projektów kulturalnych – zastępcy dyrektora (...) Ośrodka (...), co jest równoznaczne z wypowiedzeniem powodowi łączącego strony stosunku pracy, nawiązanego w istocie, zdaniem pozwanego, na podstawie powołania.

Wobec powyższego pozwany jest przekonany, że powództwo jest bezzasadne i jako takie winno być oddalone w całości.

Sąd ustalił w sprawie następujący stan faktyczny:

Powód F. G. został zatrudniony w pozwanym (...) Ośrodku (...) w Z. począwszy od dnia 1 października 2006 r. na stanowisku menedżera projektów kulturalnych – zastępcy dyrektora w pełnym wymiarze czasu pracy.

W dniu 27 września 2006 r. w/w strony zawarły umowę o pracę na czas nieokreślony.

Zgodnie z § 2 ust. 2 obowiązującego u strony pozwanej w okresie od dnia 10 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. regulaminu organizacyjnego (...) Ośrodka (...), dyrektor zarządza ,,Ośrodkiem przy pomocy menadżera projektów kulturalnych w charakterze zastępcy dyrektora, którego powołuje i odwołuje dyrektor.

Począwszy od dnia 1 stycznia 2012 r. w pozwanej instytucji kultury obowiązywał już kolejny regulamin organizacyjny, który także przewidywał w strukturze pozwanego zakładu pracy stanowisko zastępcy dyrektora i określał zakres jego obowiązków pracowniczych.

dowód: zarządzenie nr (...) D. (...) Ośrodka (...) z dnia 10 stycznia 2005 r. wraz z załącznikiem – regulaminem organizacyjnym (...) Ośrodka (...) k. 35 – 45, zarządzenie nr (...) D. (...) Ośrodka (...) z dnia 5 stycznia 2012 r. wraz z załącznikiem – regulaminem organizacyjnym (...) Ośrodka (...) k. 47 – 53, akta osobowe powoda – umowa o pracę na czas nieokreślony zawarta pomiędzy stronami w dniu 27 września 2006 r.

Nie jest sporne w niniejszej sprawie pomiędzy stronami, że funkcja zastępcy dyrektora strony pozwanej jest immanentnie związana z zajmowanym przez powoda stanowiskiem pracy menadżera projektów kulturalnych, a ponadto fakt ten został jednoznacznie stwierdzony, ustalony w ramach prowadzonych postępowań sądowych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., Sąd Okręgowy w Świdnicy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, Sąd Rejonowy – Sąd Pracy w Z., jak również przez Państwową Inspekcję Pracy Oddział w K. i Wojewodę (...).

Poza sporem pozostaje także, iż powód wykonując w pozwanym zakładzie pracy obowiązki pracownicze menedżera projektów kulturalnych – zastępcy dyrektora otrzymywał z tego tytułu stosowny dodatek funkcyjny, którego wysokość została określona prawomocnym wyrokiem sądowym.

Przyjęty uchwałą nr XI/54/2004 Rady Miejskiej w Z. z dnia 29 października 2004 r. statut (...) Ośrodka (...) w Z. w § 10 ust. 5 przewidywał, że ,,w Ośrodku może być utworzone stanowisko zastępcy dyrektora i inne stanowiska kierownicze, powierzenie tych stanowisk i odwołanie z nich dokonuje D., po zasięgnięciu opinii Burmistrza”.

dowód: uchwała nr XI/54/2004 Rady Miejskiej w Z. z dnia 29 października 2004 r. w sprawie przyjęcia statutu (...) Ośrodka (...) w Z. k. 59 – 62.

Pismem z dnia 27 grudnia 2017 r., doręczonym powodowi w tym samym dniu, pozwany pracodawca, reprezentowany przez D. (...) w Z., złożył powodowi oświadczenie, w którym wskazał, że działając na podstawie art. 70 k.p. odwołuje powoda z zajmowanego stanowiska pracy menadżera projektów kulturalnych – zastępcy dyrektora (...) Ośrodka (...), co jest równoznaczne w wypowiedzeniem stosunku pracy.

W piśmie tym pozwany dodatkowo stwierdził, iż okres wypowiedzenia upłynie i stosunek pracy ustanie z dniem 28 czerwca 2018 r., jak również w okresie wypowiedzenia pozwany zwolnił powoda z obowiązku świadczenia pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia i jednocześnie pouczył powoda, iż w przypadku uznania, że niniejsze odwołanie narusza przepisy prawa powodowi przysługuje prawo żądania odszkodowania, które to powództwo należy zgłosić do tut. Sądu Pracy w terminie 21 dni od dnia otrzymania przedmiotowego pisma.

D. strony pozwanej odwołując powoda w/w pismem z zajmowanego stanowiska pracy zasięgnął w tym przedmiocie opinii Burmistrza Z..

dowód: przesłuchanie przedstawiciela strony pozwanej Z. D. (...) Ośrodka (...) w Z. k. 143 odwr. – 144, pismo D. (...) Ośrodka (...) w Z. z dnia 27 grudnia 2017 r. zatytułowane (...) k. – 5.

Powód urodził się w dniu (...) w Z..

dowód: przesłuchanie powoda F. G. k. 143 – 143 odwr., akta osobowe powoda.

Sąd zważył:

Powództwo, w ocenie Sądu pierwszej instancji, jest bezzasadne i jako takie podlegało oddaleniu w całości.

Na wstępie niniejszych rozważań wskazać należy, iż nie jest sporne pomiędzy stronami, że powód był zatrudniony u pozwanego pracodawcy na stanowisku menedżera projektów kulturalnych – zastępcy dyrektora w pełnym wymiarze czasu pracy i z tego tytułu pobierał stosowny dodatek funkcyjny, którego wysokość została określona prawomocnym wyrokiem sądowym w postępowaniu zainicjowanym powództwem zgłoszonym przez powoda.

Poza sporem pozostaje zatem w realiach rozpatrywanej sprawy, iż zatrudnienie powoda na stanowisku menadżera projektów kulturalnych jest immanentnie, nierozerwalnie związane z jednoczesnym wykonywaniem przez powoda obowiązków pracowniczych w charakterze zastępcy dyrektora strony pozwanej i taki charakter zatrudnienia powoda został jednoznacznie określony przede wszystkim w § 2 ust. 2 obowiązującego w pozwanym zakładzie pracy w okresie od dnia 10 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. regulaminu organizacyjnego (...) Ośrodka (...), który to zapis stanowił, że ,,dyrektor zarządza Ośrodkiem przy pomocy menadżera projektów kulturalnych w charakterze zastępcy dyrektora, którego powołuje i odwołuje dyrektor”, a dodatkowo został w sposób spójny i jednolity potwierdzony przez Wojewodę (...), Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., Państwową Inspekcję Pracy oraz Sądy Pracy – w licznych postępowaniach jakie toczyły się pomiędzy stronami.

Sporna jest natomiast podstawa prawa zatrudnienia powoda u strony pozwanej, to jest czy łączący strony stosunek pracy został nawiązany na podstawie umowy o pracę, czy też jest kreowany na podstawie powołania w rozumieniuk.p.

Rozstrzygnięcie powyższej spornej kwestii determinuje w sposób istotny ocenę zgodności z prawem czynności pozwanego pracodawcy wyrażonej pismem D. (...) w Z. z dnia 27 grudnia 2017 r., którą to czynność z zakresu prawa pracy powód neguje w niniejszym postępowaniu sądowym.

Podstawowe znaczenie dla dokonania oceny właściwej podstawy prawnej zatrudnienia zastępcy dyrektora instytucji kultury, a więc czy jest to zatrudnienie oparte na podstawie umowy o pracę czy też powołania w rozumieniu art. 68 k.p., ma wykładnia przepisów ustawy z dnia 25 października 1991 r.(tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 862 ze zm.) – w brzmieniu obowiązującym odpowiednio w dacie zatrudnienia powoda u strony pozwanej i w dacie złożenia powodowi oświadczenia pozwanego pracodawcy z dnia 27 grudnia 2017 r. o odwołaniu z zajmowanego stanowiska pracy menedżera projektów kulturalnych – zastępcy dyrektora.