Skutki podatkowe finansowania przez spółkę składek na indywidualne polisy na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym w zakresie obowiązków płatnika PIT

Interpretacja indywidualna

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 15 lipca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od osób prawnych i czynnym podatnikiem podatku VAT.

Zarząd Spółki jest jednoosobowy, do składania oświadczeń w imieniu spółki jest upoważniony każdy z członków zarządu samodzielnie.

Spółka jako ubezpieczający zamierza zawrzeć indywidualne polisy na życie z Ubezpieczeniowym Funduszem Kapitałowym ze Składką Regularną oraz możliwością, uiszczania Składek Dodatkowych (dalej jako: "Polisa"), wskazując jako Ubezpieczonych swojego wspólnika (udziałowca będącego członkiem zarządu) lub pracownika. Umowy ubezpieczenia zostały zawarte z towarzystwem ubezpieczeń..

Opisywany produkt to ubezpieczenie na życie i dożycie ze składką regularną, przeznaczone dla osób zainteresowanych regularnym oszczędzaniem. Celem umowy jest objęcie ubezpieczonego ubezpieczeniem na życie i dożycie, aby w przypadku śmierci ubezpieczonego zapewnić bezpieczeństwo finansowe wskazanych uposażonych lub innych uprawnionych osób poprzez wypłatę świadczenia ubezpieczeniowego określonego w umowie.

W przypadku wygaśnięcia umowy wskutek upływu okresu ubezpieczenia ubezpieczony otrzyma sumę ubezpieczenia na dożycie, której wysokość wskazana będzie w polisie oraz sumę udziałów w zysku naliczonych w ciągu całego okresu ubezpieczenia. Jeżeli ubezpieczony, będący osobą fizyczną, zdecyduje się na zawarcie dodatkowej umowy, będzie miał możliwość inwestowania pieniędzy w ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe, jednocześnie mając możliwość skorzystania z ulg podatkowych dzięki rachunkom IKE i IKZE. Kwestia ulg podatkowych w związku z inwestowaniem w IKZE nie jest przedmiotem niniejszego wniosku.

Produkt ubezpieczeniowy jest połączeniem ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym. Polisa składa się z dwóch elementów (...):

1) Umowa Podstawowa: Ubezpieczenie na życie i dożycie.

2) Umowa Dodatkowa: Ubezpieczenie na życie z ubezpieczeniowymi funduszami kapitałowymi.

Możliwość inwestowania (UFK, IKE, IKZE).

Środki są inwestowane w Zarządzanej Platformy Inwestycyjnej przez międzynarodowy zespół profesjonalistów. Składki mogą być opłacane miesięcznie lub rocznie. Przedmiotem ubezpieczenia jest życie ubezpieczonych. Zakres ubezpieczenia obejmuje śmierć ubezpieczonych w okresie ubezpieczenia albo dożycie przez nich daty dożycia określonej w umowie. Uposażeni, czyli osoby uprawnione do otrzymania świadczenia z tytułu śmierci ubezpieczonego zostali określeni zgodnie z Ogólnymi Warunkami Ubezpieczenia. Osobą uposażoną nie jest Spółka.

UFK to wydzielony fundusz aktywów w ubezpieczeniu na życie z funduszem kapitałowym, stanowiący rezerwę tworzoną ze składek ubezpieczeniowych, która jest inwestowana w sposób określony w umowie ubezpieczenia. Fundusze te stanowią integralną część składową polisy z UFK czyli produktu, który z jednej strony oferuje ochronę ubezpieczeniową, a z drugiej daje możliwość inwestowania. Tym samym, polisa jako całość, ma charakter ochronno-inwestycyjny. Polisy mają tworzyć pozapłacowy składnik wynagrodzenia szeroko pojęty jako benefit.

Ubezpieczyciel podejmuje decyzje o objęciu ochroną oraz o wysokości składki za ryzyko ubezpieczeniowe badając wiele czynników, jak np. wiek, stan zdrowia, rodzaj wykonywanej pracy, itp.

W ramach polisy wszystkie składki będą opłacane przez Spółkę, która wystąpi w roli Ubezpieczającego w zawartej umowie ubezpieczenia. Polisa będzie miała charakter ochronno-inwestycyjny, zaś składki opłacane przez Spółkę składać się będą z dwóch części:

1) obowiązkowej składki regularnej oraz

2) dobrowolnej składki dodatkowej, która również powiększy wysokość sumy ubezpieczenia na życie, w razie śmierci Ubezpieczonego.

Kluczowym elementem rozwiązania stanowiącego przedmiot niniejszego wniosku jest rozbicie ponoszonej składki na wskazane powyżej dwa elementy stanowiące składniki umów ubezpieczeniowych, których skutki finansowe są do siebie zbliżone, choć de facto mają różny charakter.

Polisa przewiduje funkcjonowanie dwóch rachunków: podstawowego (część bazowa rachunku) oraz dodatkowego (część wolna rachunku). W ramach rachunku podstawowego polisa przewiduje istnienie części ochronnej (ubezpieczeniowej) oraz części inwestycyjnej, natomiast w ramach rachunku dodatkowego, polisa zawierać będzie wyłącznie część inwestycyjną. Spółka będzie opłacała składki na oba rachunki, tj. zarówno rachunek podstawowy w części ochronnej, jak i inwestycyjnej oraz rachunek dodatkowy w części inwestycyjnej. Część inwestycyjna składek znajdować się będzie na ww. rachunkach, które opłacone będą w następujący sposób:

- rachunek podstawowy (część bazowa rachunku) - rachunek ten będzie regularnie opłacany przez Spółkę przez czas oznaczony w umowie ubezpieczenia w wybranej wysokości. Spółka, jako ubezpieczający, ma ograniczoną możliwość dysponowania środkami zgromadzonymi na rachunku podstawowym;

- rachunek dodatkowy (część wolna rachunku) - na rachunek ten Spółka może dokonywać jednorazowych, dobrowolnych wpłat. W czasie obowiązywania umowy ubezpieczenia podmiotem uprawnionym do składania wniosków o wypłatę środków z konta dodatkowego jest wyłącznie Spółka (ubezpieczający).

Wskazany podział części inwestycyjnej Składek wynika z funkcji, jaką pełni UFK. Konto bazowe zapewnia stały wpływ środków (w określonej w Umowie wysokości), jednocześnie zapewniając nienaruszalność tych środków w czasie trwania umowy ubezpieczenia. Z kolei konto wolne zapewnia możliwość dokonywania wpłat w dowolnej wysokości (wniosek o wypłatę może był złożony maksymalnie 4 razy w roku), co może spowodować znaczne zwiększenie sumy ubezpieczenia oraz środków inwestycyjnych pracownika zgromadzonych na UFK. Z drugiej strony, zapewniona zostaje również swoboda wypłaty tych środków jeszcze w trakcie trwania ubezpieczenia.

Umowa nie stanowi grupowej umowy ubezpieczenia, jest indywidualną umową ubezpieczenia. Polisa zawiera liczne opłaty, między innymi za zarządzanie aktywami, za udział w zysku, za ryzyko ubezpieczeniowe, opłatę administracyjną, itp. Przedmiotem Umów jest życie Ubezpieczonych oraz inwestowanie przez Ubezpieczyciela, w sposób wskazany przez Ubezpieczającego i na ryzyko Ubezpieczającego środków pochodzących ze składek wpłacanych z tytułu Umów w ramach Ubezpieczeniowych Funduszy Kapitałowych w okresie, na jaki Umowy zostaną zawarte (polisy mają zatem charakter ochronno-inwestycyjny).

....przedstawiła schemat lokowania środków w poszczególne UFK Zbalansowane i przenoszenia środków pomiędzy UFK Zbalansowanymi. UFK Zbalansowane, to ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe nominowane w złotych, których aktywa są inwestowane w instrumenty finansowe wybrane przez Zarządzającego. Celem inwestycyjnym UFK Zbalansowanych jest wzrost wartości środków zgromadzonych w UFK Zbalansowanych poprzez lokowanie ich aktywów w wybrane fundusze inwestycyjne lub ETF. Zwrot z inwestycji zależy więc od wyników instrumentów finansowych wchodzących w skład UFK Zbalansowanych objętych przyjętym programem, które charakteryzują się zróżnicowaną polityką inwestycyjną oraz profilem ryzyka.

Część środków zapewniających sprawne zarządzanie UFK Zbalansowanymi jest przechowywana na rachunkach bankowych. Do wyboru są dwa programy: dynamiczny lub zrównoważony, środki są inwestowane w ramach Zarządzanej Platformy Inwestycyjnej przez międzynarodowy zespół profesjonalistów.

Ochrona ubezpieczeniowa z tytułu umowy rozpoczyna się od daty wskazanej w polisie albo aneksie do polisy, nie wcześniej niż z chwilą zapłacenia składki z tytułu umowy. Ochrona ubezpieczeniowa z tytułu umowy kończy się wraz z wygaśnięciem umowy, nie później jednak niż z chwilą śmierci ubezpieczonego.

Celem Umów nie jest realizacja zysków, w krótkim horyzoncie czasowym. Celem Umów jest ochrona życia Ubezpieczonego oraz długofalowe budowanie kapitału. Czas trwania umowy o ubezpieczenie może wynosić 10, 15, 20, 25 lub 30 lat. Zawarcie Umów wiąże się z inwestycją w instrumenty finansowe oferowane w postaci Ubezpieczeniowych Funduszy Kapitałowych o zróżnicowanym profilu ryzyka. Zgodnie z Ogólnymi Warunkami Umowy zakres ubezpieczenia będą obejmowały w zależności od umowy dożycie przez Ubezpieczonego daty Dożycia oraz życie Ubezpieczonego w Okresie Ubezpieczenia. Ze względu na inwestycyjny charakter Umów wysokości ww. świadczeń uzależnione będą od wartości zgromadzonych środków, czyli od Wartości Rachunku (sumy Części Bazowej Rachunku oraz Części Wolnej Rachunku).

Dodatkowe umowy pozwolą na rozszerzenie ochrony ubezpieczonego o takie ryzyka jak ubezpieczenie od chorób, w wyniku nieszczęśliwego wypadku, operacji, pobytu w szpitalu w wyniku wypadku, inwalidztwa, itp. Ubezpieczający nie jest uprawniony do otrzymania świadczenia kapitałowego z polisy. Spółka również nie myśli o byciu uposażonym w tych polisach. Uprawnionymi byliby Ubezpieczeni lub uposażeni, domyślnie rodziny Ubezpieczonych, chyba że strony umowy wskażą inaczej.

Po zawarciu umowy, ubezpieczający może od niej odstąpić, składając stosowne oświadczenie w terminie. Umowa może być wypowiedziana w każdej chwili (wypowiedzenie nie wymaga uzasadnienia). Umowy przewidują regularne, miesięczne opłacanie składek z możliwością wpłacania kwot dodatkowych w dowolnym momencie trwania Umowy. Główny Rachunek składałby się z części Bazowej, na którym Składki Regularne zapisywane będą w postaci Jednostek UFK oraz Części Wolnej, na którym Składki Dodatkowe będą również zapisywane w postaci Jednostek UFK. Opłacane składki (Regularne i Dodatkowe) są przeznaczane na cele inwestycyjne. Składki Regularne oraz Dodatkowe mogą być nadpłacane przez Ubezpieczającego.

Wniosek o wypłatę środków, w trakcie trwania ubezpieczenia, może składać wyłącznie Spółka, jako Ubezpieczający. Ubezpieczeni nie mają takiego uprawnienia i do chwili faktycznej wypłaty środków z polisy na ich rzecz nie mają oni żadnego prawa do tych środków (do momentu wypłaty środków z polisy zgodnie z dyspozycją Wnioskodawcy, Ubezpieczony nie ma żadnych uprawień do tych środków). Dysponentem środków (rozporządzającym) zgromadzonych w części inwestycyjnej w trakcie ich gromadzenia będzie Wnioskodawca, zaś z chwilą wypłaty - spółka (Ubezpieczający) lub ubezpieczony (wskazywany w momencie wypłaty).

Umowy będą zawarte na czas określony. Początek Okresu Ubezpieczenia będzie wskazany na Polisie. Rekomendowany przez Towarzystwo Ubezpieczeniowe minimalny okres trwania Umów i długość trwania horyzontu inwestycyjnego wynosi kilkanaście lat. Okres ten wynika z potrzeby zapewnienia odpowiednio długiego czasu pozwalającego na zbudowanie zamierzonego kapitału w oparciu o regularne wpłaty oraz na długofalowym budowaniu relacji między Ubezpieczającym, a Ubezpieczonym. Prawa do ochrony nie można przenieść na nikogo innego. Jeśli chodzi o część kapitałową to zależy to od konstrukcji umowy lub od tego czy została dokonana cesja praw wynikających z umowy na Ubezpieczonego.

Z punktu widzenia Spółki jako pracodawcy, celem objęcia wspólnika (udziałowca) będącego członkiem zarządu i pracownika Ubezpieczeniem na życie z UFK dodatkowo zmotywuje te osoby do efektywnej pracy na rzecz Spółki oraz zwiększy lojalności wobec Spółki. Wspólnik będący członkiem zarządu wykonuje na Jej rzecz czynności, podobnie jak pracownik, który będzie zatrudniony w celach m.in. obsługi klienta i maksymalizacji sprzedaży. Ubezpieczony nie będzie skłonny do rezygnacji ze współpracy w sytuacji, gdy Spółka będzie opłacać za niego składki ubezpieczeniowe z częścią kapitałową. Ubezpieczony będzie również pracował wydajniej wiedząc, że jest objęty ochroną ubezpieczeniową, z której w razie zdarzenia ubezpieczeniowego skorzysta on sam lub osoby przez niego wskazane jako uposażeni, jeśli Ubezpieczony umrze.

Zatem, opłacanie wskazanych składek przez Spółkę służy umacnianiu więzi Ubezpieczonego ze spółką i podtrzymywaniu współpracy.

Dodatkowe benefity pozapłacowe stanowiłyby dodatkowe świadczenia dla nich. Jest to dodatek do wynagrodzenia (pozapłacowy element), który wpłynie bezpośrednio na ich sytuację finansową, ale też wpłynie pozytywnie na ich morale. Ubezpieczenie na życie dla członka zarządu i pracownika wykupione przez Spółkę może przysłużyć się efektywności wykonywanych przez nich zadań, bowiem służy zapewnieniu im oraz członkom ich rodzin bezpieczeństwa i stabilizacji, w sytuacji zajścia np. wypadku podczas wykonywania czynności na rzecz Spółki. Zatem, ponoszone z tego tytułu wydatki, będą związane w sposób pośredni z uzyskanymi przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej.

Benefity dla kluczowych osób w przedsiębiorstwie służą zapewnieniu płynności w prowadzeniu biznesu i są standardem na polskim rynku. Ich stosowanie w Spółce przyczyni się to do zwiększenia tej grupy osób, którzy podejmą współpracę z nią w przyszłości. Spółka jest zdania, że ta forma benefitu przyczyni się do łatwiejszego pozyskiwania kolejnych wartościowych kluczowych współpracowników do swojej działalności.

Członek zarządu będący jednocześnie udziałowcem Spółki oraz pracownik zatrudniony w Spółce, podpisując się pod wnioskiem o objęcie ich taką ochroną zgodzą się na warunki i zasady na jakich takie polisy by funkcjonowały. Opłacanie składek przez Spółkę sprzyjać będzie większemu zaangażowaniu Ubezpieczonego w efektywną pracę na rzecz Spółki, realizacji wyznaczanych jej celów, kreowaniu określonych i oczekiwanych postaw oraz będzie miało na celu zachęcanie do podejmowania większej odpowiedzialności, zachęcanie do uczciwości i lojalności wobec spółki, służyć również będzie utrzymaniu wartościowych współpracowników w Spółce. Powyższe przełoży się pośrednio na mniejszą rotację w firmie, stabilizację i tym samym wpłynie to na wysokość uzyskiwanych przychodów Spółki, oraz możliwość zachowania i zabezpieczenia źródła jej przychodów.

Ubezpieczenie uiszczane przez Spółkę z tytułu polisy na rzecz pracowników będzie mieścić się w dziale I w grupach 1, 3 i 5 oraz w dziale II w grupach 1 i 2 załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej.

Opłacanie składek ubezpieczeniowych będzie wskazane w umowach jako benefit, czyli pozapłacowy element wynagrodzenia. Ubezpieczony będzie podpisywał się również na wniosku jako strona umowy. Umowa bowiem obejmuje ochronę życia Ubezpieczonego, a dodatkowo wypełniana jest ankieta medyczna i udzielane są wszelkie zgody na zawarcie takiej polisy, które musi zaakceptować Ubezpieczony. Pod umową podpisze się Ubezpieczający jako firma i Ubezpieczony jako wspólnik będący członkiem zarządu czy pracownik. Polisy mają mieć charakter motywacyjny, sprzyjać większemu zaangażowaniu Ubezpieczonych w efektywną pracę na rzecz Spółki.

Wniosek dotyczy potencjalnie każdego pracownika zatrudnionego na umowę o pracę w Spółce. Każdy pracownik będzie mógł skorzystać z tego benefitu w postaci objęcia ubezpieczeniem, o ile wyrazi taką wolę. Aktualnie składka będzie dotyczyć pracowników dobrowolnie, może więc dotyczyć pojedynczego pracownika lub ich grupy w zależności od wyrażenia przez nich chęci z objęcia opisywanym ubezpieczeniem. W zależności od przyszłych zdarzeń spółka podejmie decyzje czy będzie to obejmować wszystkich pracowników czy też pojedynczych. Jeśli zostaną określone kryteria objęcia pracowników opisywanym ubezpieczeniem, to będą zależały od jasno określonego wkładu pracownika w rozwój firmy poprzez mierzalne pozycje zawarte w KPI przedsiębiorstwa tj. staż pracy, ilość wprowadzonych produktów do sprzedaży, pozyskanie kluczowych klientów. Będzie zależało to również od woli pracownika do przyjęcia benefitu w takiej formie, na co Wnioskodawca nie ma żadnego wpływu, gdyż benefit ten ma mieć charakter dobrowolny w zakresie objęcia nim konkretnego pracownika.

Prawo do dodatkowego świadczenia w postaci ubezpieczenia na życie i dożycie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym dla członka zarządu - udziałowca będzie wynikało z uchwały wspólników.

Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

1. Czy w związku z opłacaniem przez Wnioskodawcę składek z tytułu indywidualnych polis na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym w części odpowiadającej obowiązkowej składce regularnej (części ochronnej) na rzecz pracowników oraz członka zarządu pełniącego funkcję na podstawie uchwały wspólników, na Wnioskodawcy będą ciążyły obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, w szczególności obowiązek obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od wartości opłaconych składek?

2. Czy w związku z opłacaniem przez Wnioskodawcę składek z tytułu indywidualnych polis na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym w części odpowiadającej dobrowolnej składce dodatkowej (części inwestycyjnej) na rzecz pracowników oraz członka zarządu pełniącego funkcję na podstawie uchwały wspólników, na Wnioskodawcy będą ciążyły obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, w szczególności obowiązek obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od wartości opłaconych składek?

Państwa stanowisko w sprawie (po uzupełnieniu wniosku)

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z opłacaniem składek dotyczących części ochronnej polisy na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym po stronie pracowników oraz członka zarządu powołanego uchwałą wspólników powstaje przychód podatkowy odpowiednio ze stosunku pracy oraz z działalności wykonywanej osobiście.

W konsekwencji na Wnioskodawcy jako płatniku będą ciążyły obowiązki wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej także: "ustawa o PIT"), polegające na obliczeniu, pobraniu i odprowadzeniu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od wartości składki przypadającej na część ochronną polisy.

Objęcie ubezpieczonego ochroną ubezpieczeniową stanowi bowiem wymierne i definitywne przysporzenie majątkowe, które następuje już z chwilą opłacenia składki przez Spółkę. Ubezpieczony uzyskuje konkretną korzyść majątkową w postaci ochrony ubezpieczeniowej finansowanej przez Spółkę, bez konieczności ponoszenia kosztów tej ochrony z własnych środków.

W przypadku pracowników przychód ten należy kwalifikować do źródła określonego w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast w przypadku członka zarządu pełniącego funkcję na podstawie uchwały wspólników - do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, Spółka zobowiązana będzie do wykonywania obowiązków płatnika wynikających odpowiednio z art. 31 oraz art. 41 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Uzasadnienie

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednym ze źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1 , 2 ww. ustawy są:

1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;

2) działalność wykonywana osobiście.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot "w szczególności" oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wskazane jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Przy czym, stosownie do art. 12 ust. 3 cytowanej ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Przychodami z działalności wykonywanej osobiście, zgodnie z art. 13 pkt 7 ustawy, są przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

W świetle art. 13 pkt 8 ustawy, przychodami z działalności wykonywanej osobiście są przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,

b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,

c) przedsiębiorstwa w spadku

- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Zgodnie natomiast z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Według art. 11 ust. 2 ustawy, wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

W myśl przepisu art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;

3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;

4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Ponieważ przepisy ustawy nie zawierają legalnej definicji pojęcia "nieodpłatne świadczenia", należy przyjąć takie rozumienie tego terminu, jakie ukształtowało się w orzecznictwie sądowo-administracyjnym.

Pojęcie "nieodpłatne świadczenie" było m.in. przedmiotem interpretacji Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uchwale podjętej w składzie siedmiu sędziów 18 listopada 2002 r. sygn. akt FSP 9/02 stwierdził, że "dla celów podatkowych pojęcie "nieodpłatnego świadczenia" (...) ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono nie tylko świadczenie w cywilistycznym znaczeniu (działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony-por. art. 353 KC), ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy (wyrok Sądu Najwyższego z 13 czerwca 2002 r. sygn. akt III RN 106/01, jeszcze nie publ., a także wyrok Sądu Najwyższego z 6 sierpnia 1999 r. sygn. akt III RN 31/99 - OSNAPU 2000 nr 13 poz. 496)".

Jak wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz Trybunału Konstytucyjnego, dla powstania przychodu z nieodpłatnego świadczenia konieczne jest wystąpienie realnego, definitywnego oraz skonkretyzowanego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika.

W szczególności w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 wskazano, że za przychód pracownika mogą zostać uznane wyłącznie takie świadczenia, które:

- zostały spełnione za zgodą pracownika,

- zostały spełnione w jego interesie,

- przyniosły mu wymierną korzyść majątkową,

- a korzyść ta ma charakter indywidualny i definitywny.

W ocenie Wnioskodawcy, wskazane przesłanki są spełnione wyłącznie w odniesieniu do części ochronnej składki.

W tym zakresie Ubezpieczony uzyskuje bowiem bieżącą ochronę ubezpieczeniową obejmującą określone ryzyka życiowe, zdrowotne lub wypadkowe. Już sam fakt objęcia ochroną stanowi konkretną i wymierną korzyść majątkową, gdyż Ubezpieczony nie musi ponosić kosztów składki we własnym zakresie. Ochrona ubezpieczeniowa jest realizowana od chwili objęcia polisą, a wartość świadczenia ochronnego jest możliwa do ustalenia.

Z treści art. 805 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 z późn. zm.) wynika, że przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.

Świadczenie ubezpieczyciela polega w szczególności na zapłacie:

1) przy ubezpieczeniu majątkowym - określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku;

2) przy ubezpieczeniu osobowym - umówionej sumy pieniężnej, renty lub innego świadczenia w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku w życiu osoby ubezpieczonej.

Na podstawie art. 808 § 1 ww. ustawy, ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy rachunek. Ubezpieczony może nie być imiennie wskazany w umowie, chyba że jest to konieczne do określenia przedmiotu ubezpieczenia.

Stosownie do art. 829 § 1 ustawy - Kodeks cywilny, ubezpieczenie osobowe może w szczególności dotyczyć:

1) przy ubezpieczeniu na życie - śmierci osoby ubezpieczonej lub dożycia przez nią oznaczonego wieku,

2) przy ubezpieczeniu następstw nieszczęśliwych wypadków - uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia lub śmierci wskutek nieszczęśliwego wypadku.

Kwestie uposażenia zostały natomiast uregulowane w art. 831 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym ubezpieczający może wskazać jedną lub więcej osób uprawnionych do otrzymania sumy ubezpieczenia w razie śmierci osoby ubezpieczonej; może również zawrzeć umowę ubezpieczenia na okaziciela. Ubezpieczający może każde z tych zastrzeżeń zmienić lub odwołać w każdym czasie.

Mając na uwadze powyższe, zasadne jest twierdzenie, że część składki opłacanej przez Spółkę (Ubezpieczającego) w ramach umowy indywidualnego ubezpieczenia na życie w części ochronnej - stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast przychód z działalności wykonywanej osobiście, którym mowa w art. 13 pkt 7 lub art. 13 pkt 9 ww. ustawy, gdy ubezpieczonym jest członek zarządu, w dacie poniesienia wydatku przez Spółkę, czyli w dacie zapłaty składki firmie ubezpieczającej. Pracownik i członek zarządu zostaje objęty ochroną ubezpieczeniową - zatem ma miejsce przysporzenie majątkowe po ich stronie.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z opłacaniem składek dotyczących części inwestycyjnej polisy na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym po stronie pracowników oraz członka zarządu powołanego uchwałą wspólników nie powstaje przychód podatkowy na moment opłacenia składki przez Spółkę.

W konsekwencji, na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, w szczególności obowiązek obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od wartości składek finansowanych przez Spółkę w części inwestycyjnej.

W opisanym zdarzeniu przyszłym środki lokowane w ramach ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych nie są bowiem otrzymywane ani stawiane do dyspozycji ubezpieczonych w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wyłącznym dysponentem środków pozostaje Wnioskodawca jako ubezpieczający. Ubezpieczeni nie posiadają prawa do samodzielnego dysponowania środkami zgromadzonymi w funduszu, nie mogą żądać ich wypłaty, nie mogą rozporządzać jednostkami uczestnictwa funduszu ani podejmować decyzji dotyczących zgromadzonego kapitału.

Do momentu ewentualnej wypłaty świadczenia nie dochodzi zatem do definitywnego, rzeczywistego i skonkretyzowanego przysporzenia majątkowego po stronie pracownika lub członka zarządu.

Uzasadnienie

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym środki alokowane w ramach UFK nie są postawione do dyspozycji Ubezpieczonego. Dysponentem rachunku pozostaje Spółka jako Ubezpieczający.

Wyłącznie Spółka jest uprawniona do składania dyspozycji dotyczących rachunku, w tym do składania wniosków o wypłatę środków w trakcie trwania ubezpieczenia, natomiast beneficjentem jest: ubezpieczający (spółka) lub ubezpieczony (wskazywany w momencie wypłaty).

Ubezpieczony:

- nie może samodzielnie dokonać wykupu środków,

- nie może żądać wypłaty,

- nie może rozporządzać jednostkami UFK,

- nie posiada prawa do przeniesienia środków,

- nie ma możliwości ustanowienia zastawu,

- nie może dysponować rachunkiem inwestycyjnym,

- ani uzyskać bieżącego dostępu do zgromadzonych aktywów.

W konsekwencji, po stronie Ubezpieczonego nie dochodzi do otrzymania środków ani postawienia ich do jego dyspozycji w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT.

Co istotne, wartość przyszłego świadczenia ma charakter niepewny i uzależniony jest od wyników inwestycyjnych UFK. W chwili opłacania składki nie sposób określić:

- czy Ubezpieczony uzyska w przyszłości świadczenie,

- jaka będzie jego wartość,

- ani czy wartość ta będzie wyższa od sumy wpłaconych składek.

Świadczenie ma zatem charakter warunkowy, przyszły i zależny od ryzyka inwestycyjnego.

Do chwili faktycznej wypłaty środków Ubezpieczony nie uzyskuje realnego przysporzenia majątkowego o definitywnym charakterze. Samo opłacanie składki przez Spółkę nie prowadzi jeszcze do trwałego wzbogacenia Ubezpieczonego. Nadto, podkreślenia wymaga, że osoba na rzecz której wypłacone mają być zgromadzone środki wskazywana jest dopiero na etapie wypłaty, więc do tego momentu de facto nie wiadomo, kto otrzyma zgromadzone środki.

W ocenie Wnioskodawcy, nie można utożsamiać samego finansowania części inwestycyjnej składki z otrzymaniem przez Ubezpieczonego świadczenia podatkowego. Przeciwnie - przysporzenie majątkowe powstaje dopiero z chwilą realizacji praw wynikających z polisy, tj. wypłaty środków lub wykupu.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w konstrukcji przepisów ustawy o PIT odnoszących się do dochodów z ubezpieczeń związanych z funduszami kapitałowymi.

Stosownie do art. 24 ust. 15 ww. ustawy, dochodem z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w związku z umową ubezpieczenia zawartą na podstawie przepisów o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, w przypadku ubezpieczeń związanych z funduszami kapitałowymi, jest różnica między wypłaconą kwotą świadczenia a sumą składek wpłaconych do zakładu ubezpieczeń, które zostały przekazane na fundusz kapitałowy.

Zgodnie z art. 24 ust. 15a tej ustawy, dochodem z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w związku z umową ubezpieczenia na życie lub dożycie, zawartą na podstawie odrębnych przepisów, w której świadczenie zakładu ubezpieczeń z tytułu dożycia jest:

a) ustalane na podstawie określonych indeksów lub innych wartości bazowych albo

b) równe składce ubezpieczeniowej powiększonej o określony w umowie ubezpieczenia wskaźnik

- jest różnica między wypłaconą kwotą świadczenia, a składką wpłaconą do zakładu ubezpieczeń.

Natomiast na mocy art. 30a ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z tytułu udziału w funduszach kapitałowych pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a. Dochód z polisy, o którym mowa w art. 24 ust. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlega opodatkowaniu 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 5 tej ustawy.

Natomiast wypłacone ubezpieczonemu środki z umowy ubezpieczeniowej - do wysokości uprzednio zapłaconych przez Spółkę składek - nie będą stanowić przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ww. ustawy, a w konsekwencji późniejsza wypłata środków zgromadzonych w Towarzystwie - poza dochodem, o którym mowa w art. 24 ust. 15 - nie spowoduje powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe przepisy stanowią regulację szczególną dotyczącą momentu opodatkowania dochodów osiąganych w związku z inwestowaniem składki ubezpieczeniowej w UFK. Ustawodawca jednoznacznie wiąże moment powstania obowiązku podatkowego z momentem wypłaty świadczenia, a nie z momentem samego opłacenia składki.

Gdyby intencją ustawodawcy było opodatkowanie części inwestycyjnej już na etapie finansowania składki przez pracodawcę lub spółkę, przepisy art. 24 ust. 15 oraz art. 30a ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT byłyby w praktyce pozbawione znaczenia.

W ocenie Wnioskodawcy, niedopuszczalne byłoby również podwójne opodatkowanie tego samego ekonomicznego przysporzenia:

- pierwszy raz jako nieodpłatnego świadczenia na moment opłacenia składki,

- a następnie drugi raz jako dochodu z UFK na moment wypłaty świadczenia.

Prawidłowa wykładnia przepisów prowadzi do wniosku, że:

- bieżący przychód po stronie Ubezpieczonego powstaje wyłącznie w odniesieniu do części ochronnej składki,

- natomiast część inwestycyjna podlega opodatkowaniu dopiero na moment realizacji świadczenia wynikającego z polisy na zasadach przewidzianych w art. 24 ust. 15 ustawy o PIT, a nie w momencie opłacenia składki.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w utrwalonej praktyce interpretacyjnej organów podatkowych.

W interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 3 lutego 2017 r. sygn. 1061-IPTPB3.4511.915.2016.1.PW, organ potwierdził, że opłacanie przez pracodawcę składki w części ochronnej powoduje powstanie przychodu po stronie ubezpieczonego już w momencie zapłaty składki, gdyż pracownik uzyskuje konkretną ochronę ubezpieczeniową. Jednocześnie organ zaakceptował stanowisko, zgodnie z którym część inwestycyjna składki nie powoduje powstania przychodu do momentu uzyskania przez ubezpieczonego realnego prawa do dysponowania środkami zgromadzonymi w UFK.

W uzasadnieniu tej interpretacji podkreślono, że:

- przychodem może być wyłącznie świadczenie definitywne i bezzwrotne,

- sam fakt inwestowania składki przez ubezpieczającego nie oznacza jeszcze otrzymania świadczenia przez ubezpieczonego,

- a skoro ubezpieczony nie posiada prawa do wypłaty zgromadzonych środków ani prawa do dysponowania rachunkiem inwestycyjnym, nie dochodzi do definitywnego przysporzenia majątkowego.

Organ zaakceptował tym samym rozróżnienie pomiędzy częścią ochronną i inwestycyjną polisy oraz odroczenie momentu opodatkowania części inwestycyjnej do chwili faktycznej realizacji praw z umowy ubezpieczenia.

Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane również w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 15 maja 2024 r. sygn. 0114-KDIP3-1.4011.160.2024.4.MS2.

W interpretacji tej organ podkreślił, że dla oceny momentu powstania przychodu kluczowe znaczenie ma ustalenie:

- kto jest beneficjentem środków zgromadzonych w części inwestycyjnej,

- czy ubezpieczony posiada możliwość żądania wypłaty,

- oraz czy uzyskał już definitywne przysporzenie majątkowe.

Dyrektor KIS wskazał, że dopiero sytuacja, w której z umowy jednoznacznie wynika, iż beneficjentem środków będzie konkretny ubezpieczony, może prowadzić do powstania przychodu już na etapie finansowania składki. Jednocześnie organ zaakcentował, że jeżeli do momentu wypłaty środków nie wiadomo, na czyją rzecz ostatecznie nastąpi wypłata albo ubezpieczony nie posiada prawa do dysponowania rachunkiem, brak jest podstaw do uznania, że po stronie ubezpieczonego doszło do definitywnego przysporzenia majątkowego.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje także potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 23 kwietnia 2026 r. sygn. 0115-KDIT1.4011.174.2026.1.MN, wydanej w analogicznym stanie faktycznym dotyczącym polis ochronno-inwestycyjnych finansowanych przez spółkę na rzecz członka zarządu oraz pracowników. Organ potwierdził w niej, że:

- część ochronna składki powoduje powstanie bieżącego przychodu po stronie ubezpieczonego,

- natomiast część inwestycyjna nie skutkuje powstaniem przychodu do momentu faktycznej realizacji świadczenia z polisy, o ile ubezpieczony nie posiada bieżącego prawa do dysponowania środkami zgromadzonymi w UFK.

W interpretacji tej organ wskazał również, że: "jedynie w przypadku, gdy z umowy ubezpieczenia jednoznacznie wynika, że beneficjentem wypłaconych z polisy świadczeń jest dany Ubezpieczony (pracownik, członek zarządu), przychód po stronie pracownika i członka zarządu powstaje w momencie wpłaty środków (składki) przez ubezpieczającego".

Jednocześnie organ zaakcentował, że: "gdy do czasu wystąpienia o wypłatę przez ubezpieczającego nie wiadomo, na czyją rzecz ostatecznie nastąpi wypłata (...), momentem otrzymania przychodu jest moment przyznania prawa do świadczenia z polisy".

Powyższe stanowisko pozostaje w pełni zgodne z przedstawionym przez Wnioskodawcę zdarzeniem przyszłym, w którym:

- wyłącznym dysponentem rachunku pozostaje Spółka jako Ubezpieczający,

- Ubezpieczeni nie posiadają prawa do żądania wypłaty środków,

- nie mogą samodzielnie dokonywać wykupu,

- nie mogą rozporządzać rachunkiem UFK,

- ani uzyskać bieżącego dostępu do zgromadzonych aktywów.

W rezultacie, część inwestycyjna składki pozostaje neutralna podatkowo do momentu realizacji świadczenia wynikającego z umowy ubezpieczenia, natomiast opodatkowaniu na bieżąco (w momencie opłacania składki) podlega wyłącznie część ochronna składki finansowanej przez Spółkę.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytań nr 1 i nr 2 jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Według art. 11 ust. 2 ustawy:

Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

W myśl przepisu art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;

3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;

4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Ponieważ przepisy ustawy nie zawierają legalnej definicji pojęcia "nieodpłatne świadczenia", należy przyjąć takie rozumienie tego terminu, jakie ukształtowało się w orzecznictwie sądowo-administracyjnym.

Pojęcie "nieodpłatne świadczenie" było m.in. przedmiotem interpretacji Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uchwale podjętej w składzie siedmiu sędziów 18 listopada 2002 r. sygn. akt FSP 9/02 stwierdził, że "dla celów podatkowych pojęcie "nieodpłatnego świadczenia" (...) ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono nie tylko świadczenie w cywilistycznym znaczeniu (działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony-por. art. 353 KC), ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2002 r., III RN 106/01, jeszcze nie publ., a także wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 sierpnia 1999 r., III RN 31/99 - OSNAPU 2000 nr 13 poz. 496)".

Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Źródła przychodów

Jednym ze źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1 , 2 ww. ustawy są:

1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;

2) działalność wykonywana osobiście.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy:

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot "w szczególności" oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wskazane jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Przy czym, stosownie do art. 12 ust. 3 cytowanej ustawy:

Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Przychodami z działalności wykonywanej osobiście zgodnie z art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są:

Przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Jak natomiast wynika z art. 13 pkt 9 ww. ustawy:

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Przepisy dotyczące płatnika

Zgodnie z art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. (tekst jedn.: Dz. U. z 2026 r. poz. 622 z późn. zm.):

Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

W myśl zaś art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

Z kolei stosownie art. 39 ust. 1 cytowanej ustawy:

Płatnicy, o których mowa w art. 32, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74, 148 i 152-154. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ww. ustawy:

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Opis Państwa sprawy

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że zamierzają Państwo zawrzeć indywidualne polisy na życie z Ubezpieczeniowym Funduszem Kapitałowym ze Składką Regularną oraz możliwością, uiszczania Składek Dodatkowych (dalej jako: "Polisa"), wskazując jako Ubezpieczonych swojego wspólnika (udziałowca będącego członkiem zarządu) i pracowników.

Produkt ubezpieczeniowy jest połączeniem ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym. Polisa składa się z dwóch elementów:

1) Umowa Podstawowa: Ubezpieczenie na życie i dożycie.

2) Umowa Dodatkowa: Ubezpieczenie na życie z ubezpieczeniowymi funduszami kapitałowymi.

W ramach polisy wszystkie składki będą opłacane przez Państwa, którzy wystąpią w roli Ubezpieczającego w zawartej umowie ubezpieczenia. Polisa będzie miała charakter ochronno-inwestycyjny, zaś składki opłacane przez Państwa składać się będą z dwóch części:

1) obowiązkowej składki regularnej oraz

2) dobrowolnej składki dodatkowej, która również powiększy wysokość sumy ubezpieczenia na życie, w razie śmierci Ubezpieczonego.

Kluczowym elementem rozwiązania stanowiącego przedmiot niniejszego wniosku jest rozbicie ponoszonej składki na wskazane powyżej dwa elementy stanowiące składniki umów ubezpieczeniowych, których skutki finansowe są do siebie zbliżone, choć de facto mają różny charakter.

Polisa przewiduje funkcjonowanie dwóch rachunków: podstawowego (część bazowa rachunku) oraz dodatkowego (część wolna rachunku). W ramach rachunku podstawowego polisa przewiduje istnienie części ochronnej (ubezpieczeniowej) oraz części inwestycyjnej, natomiast w ramach rachunku dodatkowego, polisa zawierać będzie wyłącznie część inwestycyjną. Będą Państwo opłacali składki na oba rachunki, tj. zarówno rachunek podstawowy w części ochronnej, jak i inwestycyjnej oraz rachunek dodatkowy w części inwestycyjnej. Część inwestycyjna składek znajdować się będzie na ww. rachunkach, które opłacone będą w następujący sposób:

- rachunek podstawowy (część bazowa rachunku) - rachunek ten będzie regularnie opłacany przez Państwa przez czas oznaczony w umowie ubezpieczenia w wybranej wysokości. Państwo, jako ubezpieczający, mają ograniczoną możliwość dysponowania środkami zgromadzonymi na rachunku podstawowym;

- rachunek dodatkowy (część wolna rachunku) - na rachunek ten mogą Państwo dokonywać jednorazowych, dobrowolnych wpłat. W czasie obowiązywania umowy ubezpieczenia podmiotem uprawnionym do składania wniosków o wypłatę środków z konta dodatkowego są wyłącznie Państwo (Ubezpieczający).

Umowa nie stanowi grupowej umowy ubezpieczenia, jest indywidualną umową ubezpieczenia.

Wniosek o wypłatę środków, w trakcie trwania ubezpieczenia, mogą składać wyłącznie Państwo, jako Ubezpieczający. Ubezpieczeni nie mają takiego uprawnienia i do chwili faktycznej wypłaty środków z polisy na ich rzecz nie mają oni żadnego prawa do tych środków (do momentu wypłaty środków z polisy zgodnie z Państwa dyspozycją, ubezpieczony nie ma żadnych uprawień do tych środków). Dysponentem środków (rozporządzającym) zgromadzonych w części inwestycyjnej w trakcie ich gromadzenia będą Państwo, zaś z chwilą wypłaty - Państwo (Ubezpieczający) lub ubezpieczony (wskazywany w momencie wypłaty).

Przepisy Kodeksu cywilnego mające zastosowanie w Państwa sprawie

Z treści art. 805 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 z późn. zm.) wynika, że:

Przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Świadczenie ubezpieczyciela polega w szczególności na zapłacie:

1) przy ubezpieczeniu majątkowym - określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku;

2) przy ubezpieczeniu osobowym - umówionej sumy pieniężnej, renty lub innego świadczenia w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku w życiu osoby ubezpieczonej.

Na podstawie art. 808 § 1 ww. ustawy:

Ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy rachunek. Ubezpieczony może nie być imiennie wskazany w umowie, chyba że jest to konieczne do określenia przedmiotu ubezpieczenia.

Stosownie do art. 829 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:

Ubezpieczenie osobowe może w szczególności dotyczyć:

1) przy ubezpieczeniu na życie - śmierci osoby ubezpieczonej lub dożycia przez nią oznaczonego wieku,

2) przy ubezpieczeniu następstw nieszczęśliwych wypadków - uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia lub śmierci wskutek nieszczęśliwego wypadku.

Kwestie uposażenia zostały natomiast uregulowane w art. 831 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:

Ubezpieczający może wskazać jedną lub więcej osób uprawnionych do otrzymania sumy ubezpieczenia w razie śmierci osoby ubezpieczonej; może również zawrzeć umowę ubezpieczenia na okaziciela. Ubezpieczający może każde z tych zastrzeżeń zmienić lub odwołać w każdym czasie.

Wnioski końcowe oraz ocena Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 1

Finansowanie przez Państwa (Ubezpieczającego) składek z tytułu indywidualnego ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowymi funduszami kapitałowymi w części obejmującej ochronę ubezpieczeniową generuje po stronie ubezpieczonych przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązujących przepisów przedmiotowe świadczenie stanowi:

- przychód pracownika ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz

- przychód z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 13 pkt 7 lub art. 13 pkt 9 ww. ustawy, gdy ubezpieczonym jest członek zarządu.

Przychód ten powstaje w dacie faktycznego poniesienia wydatku przez Ubezpieczającego, tj. w dniu zapłaty składki na rzecz zakładu ubezpieczeń. Z tą chwilą ubezpieczony nabywa bowiem prawa wynikające z umowy ubezpieczenia, co stanowi realne i bezwarunkowe przysporzenie majątkowe. Na moment powstania obowiązku podatkowego nie wpływa odroczenie w czasie ewentualnych wypłat świadczeń z polisy.

Powyższe oznacza, że na gruncie opisanego zdarzenia przyszłego, na Państwu jako płatniku będą ciążyły obowiązki wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polegające na obliczeniu, pobraniu i odprowadzeniu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od wartości składki przypadającej na część ochronną polisy.

Stanowisko w tym zakresie uznałem zatem za prawidłowe.

Wnioski końcowe oraz ocena Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 2

Finansowanie przez Ubezpieczającego (Spółkę) składek w części inwestycyjnej w ramach umów indywidualnego ubezpieczenia na życie z Ubezpieczeniowym Funduszem Kapitałowym (UFK) skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwalifikacja tego świadczenia zależy od statusu ubezpieczonego i stanowi odpowiednio:

- przychód pracownika ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz

- przychód z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 13 pkt 7 lub art. 13 pkt 9 ww. ustawy, gdy ubezpieczonym jest członek zarządu.

Kluczowe znaczenie dla ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego ma precyzyjne określenie beneficjenta środków zgromadzonych na polisie.

I tak, jeżeli z postanowień umowy ubezpieczenia wprost wynika, że wyłącznym uprawnionym do wypłaty świadczeń jest pracownik lub członek zarządu, przychód podatkowy powstaje w dacie wpłaty składki przez Ubezpieczającego. Jeżeli jednak umowa przewiduje, że uprawnionym do wypłaty środków z części inwestycyjnej może być zarówno Ubezpieczający, jak i ubezpieczony (pracownik lub członek zarządu), a ostateczny odbiorca nie jest znany do czasu zgłoszenia żądania wypłaty, moment opłacenia składki nie rodzi skutków podatkowych.

Z Państwa wniosku wynika, że dysponentem środków zgromadzonych w części inwestycyjnej w trakcie ich gromadzenia będą Państwo, zaś z chwilą wypłaty - Państwo lub ubezpieczony (wskazywany w momencie wypłaty).

Powyższe oznacza, że do czasu przyznania prawa do świadczenia z polisy przez ubezpieczonego nie wiadomo bowiem, na czyją rzecz ostatecznie nastąpi wypłata, tj. czy na rzecz Państwa, czy na rzecz pracownika/członka zarządu.

Z uwagi na fakt, że do momentu realizacji praw z polisy nie jest możliwe ustalenie ostatecznego beneficjenta, po stronie pracownika oraz członka zarządu przychód powstaje dopiero w dacie przyznania im prawa do świadczenia z polisy.

W konsekwencji, w dacie opłacania składek w części inwestycyjnej, po stronie ubezpieczonych (pracownika/członka zarządu) nie powstaje przychód podlegający opodatkowaniu. Tym samym, na Państwu w tym momencie nie ciążą obowiązki płatnika, polegające na obliczeniu, pobraniu i odprowadzeniu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Państwa stanowisko w tym zakresie uznaję również za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

W pierwotnym wniosku było zadane pytanie nr 3, jednakowoż Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku zrezygnował z tego pytania.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Informuję, że pytania zadane przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa pytań). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy oraz własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

W odniesieniu natomiast do powołanych przez Państwa interpretacji informuję, że interpretacje te są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają. Zatem wskazane we wniosku interpretacje nie mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2026 r. poz. 622 z późn. zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.; dalej jako "PPSA").

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.