REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
Wiedza i Praktyka Sp. z o.o.
ul. Łotewska 9a
03-918 Warszawa
REKLAMA
REKLAMA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym:
Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.),
Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Krzysztof Armański,
Protokolant Starszy inspektor sądowy Sebastian Styczeń,
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2026 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Starachowicach na uchwałę Rady Gminy w Brodach z dnia 24 maja 2013 r. nr XXXII/204/2013 w przedmiocie nadania statutu bibliotece publicznej
I. stwierdza nieważność § 12 ust. 1 w zakresie słów " i innych źródeł" statutu Gminnej Biblioteki Publicznej w Brodach nadanego zaskarżoną uchwałą;
II. oddala skargę w pozostałej części.
W dniu 24 maja 2013 r. Rada Gminy w Brodach, działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. "h", art. 40 ust. 2 pkt 2, art. 41 ust. 1, art. 42 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591) oraz art. 13 ust.1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej ( dz. U z 2021 r. poz. 406) i art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach (Dz. U. z 2012 r. poz. 642 ze zm.), podjęła uchwałę nr XXXII/204/2013 w sprawie uchwalenia statutu Gminnej Biblioteki Publicznej w Brodach (dalej "statut"), stanowiąc w:
- § 12 ust. 1: "Działalność Biblioteki finansowana jest ze środków publicznych w ramach otrzymanej dotacji podmiotowej, dotacji celowej z budżetu państwa, dotacji celowej z budżetu gminy, darowizn, przychodów z pobieranych opłat i innych źródeł";
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą uchwałę Prokurator Rejonowy w Starachowicach wniósł o stwierdzenie nieważności § 12 ust. 1 statutu, podnosząc, brak podstawy prawnej do tego rodzaju regulacji. Skarżący podniósł, że zapis ten narusza art. 11 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach (Dz. U. z 2019 r. poz. 1479) poprzez użycie sformułowania, iż Działalność Biblioteki finansowana ze środków publicznych w ramach otrzymanej dotacji podmiotowej, dotacji celowej z budżetu państwa, dotacji celowej z budżetu gminy, darowizn, przychodów z pobieranych opłat i innych źródeł. Skarżący podniósł, że ustawodawca w art. 11 ust. 3 pkt 4 ustawy o bibliotekach upoważnił organizatora do określenia w statucie biblioteki, źródeł jej finansowania. Na tej podstawie organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego jest uprawniony do jasnego i precyzyjnego określenia źródeł finansowania biblioteki. Użycie w § 12 ust. 1 Statutu sformułowania "i innych źródeł" sprawia, że katalog wskazujący źródła finansowania Biblioteki Gminnej w Brodach ma charakter otwarty, nie dookreśla on form finansowania, bo dopuszcza każde środki dozwolone prawem. Możliwe jest wówczas finansowanie biblioteki w zakresie nieprzewidzianym wprost przez statut. Tym samym w sposób istotny narusza art. 11 ust. 3 pkt 4 ustawy o bibliotekach, bo nie przestrzega zakresu upoważnienia udzielonego jej przez ustawę.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, względnie o uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie nieważności jedynie w części w § 12 ust. 1 Statutu Gminnej Biblioteki Publicznej w Brodach tj. zwrotu "i innych źródeł". Organ zgodził się ze stanowiskiem zawartym w skardze, że określenie "i innych źródeł" wykracza poza ramy zakresu art. 11 ust. 3 pkt 4 ustawy o bibliotekach, w związku z czym uwzględniając zasadność zarzutu został przygotowany projekt zmiany Statutu gminnej Biblioteki Publicznej w Brodach. Organ podkreślił, ze Prokurator niezasadnie wnosi o stwierdzenie nieważności całej jednostki redakcyjnej Statutu tj. § 12 ust. 1, gdyż w ocenie Organu nieważność może dotyczyć tylko części § 12 ust. 1 tj. zwrotu "i innych źródeł", gdyż tylko w tym zakresie wykracza poza ramy określone ustawą o bibliotekach, co potwierdza sam skarżący.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Zarzuty skargi zasługują w większości na uwzględnienie
Przedmiotem kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne są między innymi akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Kryterium kontroli stanowi zgodność z prawem aktu, przy uwzględnieniu stanu prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Stosownie do treści art. 147 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.
Wyjaśnić należy, że przesłanką stwierdzenia nieważności uchwały organu samorządu gminnego jest istotna sprzeczność uchwały z prawem. W orzecznictwie i doktrynie podkreśla się, że opierając się na konstrukcji wad powodujących nieważność oraz wzruszalność decyzji administracyjnych, można wskazać rodzaje naruszeń przepisów, które trzeba zaliczyć do istotnych, skutkujących nieważnością uchwały organu gminy. Do nich należy naruszenie: przepisów wyznaczających kompetencję do podejmowania uchwał, podstawy prawnej podejmowania uchwał, przepisów prawa ustrojowego, przepisów prawa materialnego - przez wadliwą ich wykładnię - oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał (por. przykładowo wyrok WSA w Warszawie z 1 czerwca 2021 r., VIII SA/Wa 281/21, LEX nr 3312403 i przywołane tam orzecznictwo oraz stanowisko wyrażone w doktrynie).
Zaskarżona uchwała została podjęta w wykonaniu delegacji ustawowej określonej w art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach (Dz. U. z 2012 r. poz. 642 ze zm.), zgodnie z którym, w jego brzmieniu obowiązującym w dacie podjęcia uchwały, statut biblioteki określa
w szczególności:
1) cele i zadania biblioteki,
2) organy biblioteki i jej organizację, w tym zakres działania i lokalizację filii oraz oddziałów,
3) nazwę jednostki sprawującej nadzór merytoryczny nad działalnością biblioteki
- w odniesieniu do biblioteki wchodzącej w skład ogólnokrajowej sieci bibliotecznej,
4) sposób gospodarowania środkami finansowymi biblioteki.
W zakresie nieuregulowanym powyższym przepisem zastosowanie znajduje powołana w skardze ustawa z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 406 ze zm.), a konkretnie art. 13 ust. 2 , zgodnie z którym statut instytucji kultury zawiera:
1) nazwę, teren działania i siedzibę instytucji kultury,
2) zakres działalności,
3) organy zarządzające i doradcze oraz sposób ich powoływania,
4) sposób uzyskiwania środków finansowych,
5) zasady dokonywania zmian statutowych,
6) postanowienia dotyczące prowadzenia działalności innej niż kulturalna, jeżeli instytucja zamierza działalność taką prowadzić.
Dokonując kontroli zaskarżonej uchwały w kontekście zarzutu skargi, dotyczącego § 12 ust. 1 Statutu Gminnej Biblioteki Publicznej w Brodach, należy stwierdzić, ze okazał się on trafny częściowo. Przepis niniejszy w brzmieniu "Działalność Biblioteki finansowana jest ze środków publicznych w ramach otrzymanej dotacji podmiotowej, dotacji celowej z budżetu państwa, dotacji celowej z budżetu gminy, darowizn, przychodów z pobieranych opłat i innych źródeł", został zakwestionowany w całości przez skarżącego w petitum skargi, natomiast uzasadnienie skargi odnosi się do sformułowania "i innych źródeł".
W wyniku dokonanej kontroli zaskarżonego aktu Sąd stwierdza, że jedynie sformułowanie "oraz innych źródeł", zawarte w tym przepisie, narusza prawo w stopniu istotnym.
Zgodnie bowiem z art. 11 ust. 3 pkt 4 ustawy o bibliotekach, statut biblioteki powinien określać źródła finansowania jej działalności. Oznacza to obowiązek ich jednoznacznego wskazania przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego. Tymczasem użycie zwrotu "i innych źródeł" powoduje, że katalog źródeł finansowania ma charakter otwarty i dopuszcza możliwość finansowania Biblioteki także z nieokreślonych bliżej źródeł, niewskazanych wprost w statucie. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym ustawodawca wymaga od prawodawcy miejscowego określenia źródeł finansowania instytucji kultury, wobec czego nie jest dopuszczalne pozostawienie ich katalogu otwartym poprzez użycie sformułowań takich jak "i innych źródeł".
Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego nie może bowiem przekazywać innemu podmiotowi kompetencji do określania dalszych źródeł finansowania instytucji kultury Użycie zakwestionowanego zwrotu prowadzi do sytuacji, w której możliwe byłoby doprecyzowanie dodatkowych źródeł finansowania biblioteki przez inny organ i w drodze innego aktu niż uchwała rady gminy. Tymczasem to wyłącznie organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego jest uprawniony do określenia źródeł finansowania samorządowej instytucji kultury. W konsekwencji należało uznać, że Rada Gminy, posługując się zwrotem "i innych źródeł", bez wyraźnego upoważnienia ustawowego pozostawiła możliwość dalszego dookreślania źródeł finansowania Biblioteki, czym istotnie naruszyła art. 11 ust. 3 pkt 4 ustawy o bibliotekach (por. wyroki: WSA w Łodzi z 26 kwietnia 2024 r. o sygn. akt II SA/Łd 117/24 i WSA w Kielcach z 13 maja 2026 r. o sygn. akt II SA/Ke 102/26 oraz z 24 czerwca 2026 r. o sygn. akt II SA/Ke 196/26 dostępne j.w.).
Z tych też względów nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek Prokuratora o stwierdzenie nieważności całego § 12 ust. 1 statutu. Pozostała część tego przepisu, określająca, że "Działalność Biblioteki finansowana jest ze środków publicznych w ramach otrzymanej dotacji podmiotowej, dotacji celowej z budżetu państwa, dotacji celowej z budżetu gminy, darowizn, przychodów z pobieranych opłat" stanowi – w ocenie Sądu – prawidłowe wykonanie delegacji ustawowej, pozostając w zgodzie z prawem.
Wskazane w tym przepisie źródła finansowania są bowiem skonkretyzowane, jednoznaczne i mieszczą się w ustawowym modelu finansowania samorządowych instytucji kultury. Sąd miał przy tym na względzie, że stwierdzenie nieważności aktu prawa miejscowego powinno następować wyłącznie w zakresie, w jakim jego postanowienia pozostają sprzeczne z prawem, o ile możliwe jest dalsze stosowanie pozostałej części regulacji. W realiach niniejszej sprawy wyeliminowanie z § 12 ust. 1 statutu jedynie słów "i innych źródeł" nie wpływa na znaczenie normatywne pozostałej części tego przepisu – która pozostaje kompletna, zrozumiała i możliwa do samodzielnego funkcjonowania w obrocie prawnym. Brak było zatem podstaw do eliminowania z obrotu prawnego również tej części regulacji, która odpowiada wymogom ustawowym.
Z tych względów Sąd stwierdził nieważność § 12 ust. 1 Statutu jedynie w zakresie słów "i innych źródeł", natomiast w pozostałym zakresie skargę oddalił. Orzeczenie zawarte w pkt I wyroku znajduje oparcie w art. 147 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 94 ust. 1 u.s.g., ponieważ zaskarżona uchwała jest aktem prawa miejscowego i z tego względu podlega stwierdzeniu nieważności niezależnie od daty jej podjęcia. W pkt II wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a.