Kompleksowa organizacja nieodpłatnej imprezy artystycznej przez teatr jako usługa kulturalna zwolniona z VAT

Interpretacja indywidualna

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16 kwietnia 2026 r. (wpływ 16 kwietnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej: Teatr) jest czynnym podatnikiem VAT.

Wnioskodawca jest samorządową instytucją kultury, posiadającą osobowość prawną, powołaną do prowadzenia działalności artystycznej. Organizatorem Teatru jest Miasto X, Teatr jest wpisany do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez Organizatora.

Podstawowym celem działania Teatru jest prowadzenie działalności w zakresie upowszechniania kultury, wspierania twórczości artystycznej i edukacji kulturalnej.

Zakres działalności Teatru obejmuje: (…).

Wnioskodawca zamierza wykonać na rzecz Miasta X (jednostki samorządu terytorialnego) usługę przygotowania nieodpłatnej imprezy artystycznej dla mieszkańców.

Zakres czynności do wykonania w ramach zleconego zadania obejmuje następujące elementy:

1) produkcja spektaklu, w tym: wynagrodzenie reżysera, wynagrodzenie aktorów, wynagrodzenie inspicjenta, wynagrodzenie scenografa, wynagrodzenie kierownika muzycznego – kompozytora, wynagrodzenie autora koncepcji ruchu scenicznego, wynagrodzenie kostiumografa, wynagrodzenie asystenta reżysera, materiały do wykonania scenografii i rekwizyty,

2) reklama imprezy, w tym: wynagrodzenie grafika za projekt materiałów promocyjnych i multimediów, usługa wydruku plakatów, usługa plakatowania, reklama prasowa, reklama internetowa,

3) nagranie wideo spektaklu,

4) serwis fotograficzny,

5) noclegi dla artystów,

6) usługa cateringowa,

7) artykuły spożywcze na potrzeby prób,

8) wynajem sprzętu nagłośnieniowego i oświetleniowego,

9) transport.

Wnioskodawca we własnym zakresie wykona czynności administracyjne i w zakresie ogólnej obsługi obiektu teatru.

Wnioskodawca zleci podwykonawcom wykonanie poszczególnych elementów usługi.

Planowana usługa ma charakter kompleksowy.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:

Świadczona usługa polega na kompleksowym przygotowaniu i wystawieniu premiery autorskiego dzieła scenicznego - spektaklu. Spektakl inspirowany jest historią (…) wpisanego w historię Miasta X. Produkcja i wystawienie spektaklu stanowi proces jednolity, obejmujący fazę twórczą (scenariusz, reżyseria, scenografia, projekt i wykonanie kostiumów, choreografia, muzyka, próby z aktorami), logistyczną (transport scenografii itp., noclegi i poczęstunek dla zespołu wykonawców w czasie prób, zwyczajowy bankiet w dniu premiery) oraz prezentacyjną (czynności związane z wystawieniem premiery spektaklu, w tym promocja i wynajem niezbędnej techniki scenicznej).

W celach dokumentacyjnych Miasto, jako zleceniodawca oczekuje dokumentowania działań w postaci zdjęć oraz nagrań audio-video. Wszystkie wymienione we wniosku składowe są ze sobą ściśle powiązane i niezbędne do wytworzenia finalnego świadczenia. Główny cel to proces twórczy i publiczna prezentacja i udokumentowanie jego efektów: od koncepcji reżyserskiej, poprzez próby z aktorami, po publiczne wykonanie premiery spektaklu. Elementy logistyczne (catering, transport, technika sceniczna, stworzenie dokumentacji fotograficznej i video) są w tym przypadku wykorzystywane tylko dla realizacji głównego celu. Teatr bierze na siebie pełną odpowiedzialność merytoryczną, artystyczną i organizacyjną za wyprodukowanie, wystawianie spektaklu jego udokumentowanie, tym samym ma sprzedać Miastu jedno, złożone świadczenie o charakterze kulturalnym, a nie poszczególne usługi.

Celem usługi jest upowszechnianie, tworzenie kultury i ochrona kultury. Realizacja premiery spektaklu dla mieszkańców, bezpośrednio realizuje misję publiczną Teatru. Teatr produkując spektakl współuczestniczy w procesie twórczym autorów i artystów, a poprzez jego wystawienie upowszechnia dorobek kulturalny wśród szerokiej grupy odbiorców. Takie działania wpisują się w definicję działalności kulturalnej zawartą w art. 1 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Spektakl traktujący o historii (…) wpisanego w historię miasta przyczynia się do zwiększenia tożsamości regionalnej mieszkańców oraz buduje więzi społeczne.

Działalność kulturalna w odniesieniu do usługi organizacji nieodpłatnej imprezy artystycznej dla mieszkańców przejawia się w procesie powoływania do życia dzieła artystycznego. Czynnikami przesądzającymi o kulturalnym charakterze usługi oraz przyczyniającymi się do rozwoju i rozpowszechniania kultury są:

1. Wkład intelektualny i twórczy: praca reżysera, aktorów, scenografa i kompozytora (twórczość w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

2. Charakter edukacyjny: spektakl kształtuje wrażliwość estetyczną, postawy społeczne mieszkańców oraz pozwala zapoznać się historią (…).

3. Realizacja zadań statutowych: Czynności te wpisują się w definicję usług kulturalnych świadczonych przez Teatr w ramach jego podstawowej działalności, jako instytucji kultury, w rozumieniu obowiązujących przepisów prawa.

4. Udostępnienie spektaklu społeczeństwu poprzez publiczną prezentację premiery.

Usługa nie jest wykonywana w celach zarobkowych, w szczególności dla osiągnięcia zysku. Wynagrodzenie otrzymane od Miasta ma na celu wyłącznie pokrycie kosztów bezpośrednich w tym: wynagrodzenia artystów, zakupu materiałów, wynagrodzenia dla podwykonawców oraz kosztów pośrednich instytucji. Ewentualna nadwyżka środków powstała po rozliczeniu zadania, zostanie w całości przeznaczona na kontynuację lub doskonalenie działalności statutowej Teatru. Realizacja zlecenia nie ma charakteru komercyjnego, lecz jest formą powierzenia Teatrowi wykonania zadania własnego gminy z zakresu kultury. Dodatkową okolicznością wskazującą na brak celu osiągnięcia zysku jest brak odpłatności za wstęp na premierę spektaklu.

Świadczone usługi objęte zakresem wniosku nie należą do czynności wymienionych wpkt 2, 3, 5, 7, 8 ustawy z dnia 11 marca 2024 r. o podatku od towarów i usług, gdyż:

Pkt 2 i 3: Najważniejszy argument – Teatr nie sprzedaje biletów wstępu (ani Miastu, ani mieszkańcom). Przedmiotem usługi jest produkcja i wystawienie niebiletowanego spektaklu.

Pkt 5-8: Usługa nie dotyczy agencji informacyjnych, wydawnictw, radia ani ochrony praw.

Świadczone usługi objęte zakresem wniosku należą do czynności wymienionych woraz 4 ustawy z dnia 11 marca 2024 r. o podatku od towarów i usług, jednak należy nadmienić, że nagranie będzie miało charakter dokumentacyjny i pomocniczy, usługa nie będzie stanowiła „usługi związanej z filmami” w sensie komercyjnej produkcji filmowej.

Pytanie: Czy usługa opisana w części G niniejszego wniosku jest objęta zwolnieniem z opodatkowania, o którym mowa w ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy – skoro na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług (VAT), zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym – zatem Wnioskodawca spełnia warunki niezbędne do zastosowania zwolnienia (jest samorządową instytucją kultury wpisaną do rejestru prowadzonego przez Organizatora, planowana usługa mieści się w definicji usług kulturalnych).

Ponadto, ze względu na kompleksowy charakter planowanej usługi, w przedmiotowym stanie faktycznym nie znajdzie zastosowaniaustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.(t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z tak szeroko sformułowanej definicji pojęcia „świadczenie usług” wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Nie każda jednak czynność stanowiąca usługę w rozumieniu art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem by była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły da celów zarobkowych.

Zatem ustawa definiuje podatnika jako każdy podmiot, niezależnie od jego formy organizacyjno-prawnej, który samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą, bez względu na cel oraz rezultat takiej działalności. Powyższa definicja ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem podatnika tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.

Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Zgodnie z ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

a) podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,

b) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Jednocześnie na podstawie ustawy:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, AC22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub

2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

W świetle ustawy:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

Jak wynika z treści art. 43 ust. 18 ustawy:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Z kolei na podstawie ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

1) usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;

2) wstępu:

a) na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,

b) do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,

c) do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;

3) wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;

4) usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;

5) działalności agencji informacyjnych;

6) usług wydawniczych;

7) usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;

8) usług ochrony praw.

Odnosząc się do zwolnienia od podatku wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy należy wskazać, że przepis ten stanowi odzwierciedlenie regulacji zawartych w art. 132 ust. 1 lit. n) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE 347 z 11 grudnia 2006 str. 1 ze zm.), który stanowi, że:

Państwa członkowskie zwalniają od podatku od towarów i usług świadczenie niektórych usług kulturalnych, a także dostawę towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie.

Należy podkreślić, że ustawodawca zwalnia od podatku usługi kulturalne świadczone przez ściśle określone grupy podmiotów. Polski prawodawca określił te podmioty, wymieniając je w ww. przepisie, jako: podmioty prawa publicznego; podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym; wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej; indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Jak wynika z opisu sprawy, są Państwo samorządową instytucją kultury posiadającą osobowość prawną, powołaną do prowadzenia działalności artystycznej. Organizatorem Teatru jest Miasto X, Teatr jest wpisany do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez Organizatora.

W przepisach ogólnych (Rozdział I) ustawy z dnia 25 października 1991 r.(t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 457), w art. 1 ust. 1 ustawodawca wskazał, że:

Działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

W myśl art. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:

Formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:

Działalność kulturalną mogą prowadzić osoby prawne, osoby fizyczne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.

Przepis art. 3 ust. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej stanowi, że:

Działalność kulturalna określona w art. 1 ust. 1 nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu odrębnych przepisów.

Według art. 9 ust. 1 i 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:

1. Jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym.

2. Prowadzenie działalności kulturalnej jest zadaniem własnym jednostek samorządu terytorialnego o charakterze obowiązkowym.

Jak stanowi ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:

Instytucje kultury działają na podstawie aktu o ich utworzeniu oraz statutu nadanego przez organizatora.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że zakres Państwa działalności obejmuje:

1) rozpoznawanie, rozbudzanie i zaspokajanie potrzeb kulturalnych mieszkańców,

2) prowadzenie działalności impresaryjnej w zakresie wymiany kulturalnej,

3) upowszechnianie dóbr kultury,

4) realizacja i prezentacja projektów artystycznych,

5) popularyzacja profesjonalnej i autorskiej twórczości artystycznej,

6) organizacja różnorodnych form edukacji kulturalnej i wychowania przez sztukę,

7) przygotowanie do odbioru i tworzenia wartości kulturalnych

Zamierzają Państwo wykonać na rzecz Miasta X (jednostki samorządu terytorialnego) usługę przygotowania nieodpłatnej imprezy artystycznej dla mieszkańców.

Zakres czynności do wykonania w ramach zleconego zadania obejmuje następujące elementy:

1) produkcja spektaklu, w tym: wynagrodzenie reżysera, wynagrodzenie aktorów, wynagrodzenie inspicjenta, wynagrodzenie scenografa, wynagrodzenie kierownika muzycznego – kompozytora, wynagrodzenie autora koncepcji ruchu scenicznego, wynagrodzenie kostiumografa, wynagrodzenie asystenta reżysera, materiały do wykonania scenografii i rekwizyty,

2) reklama imprezy, w tym: wynagrodzenie grafika za projekt materiałów promocyjnych i multimediów, usługa wydruku plakatów, usługa plakatowania, reklama prasowa, reklama internetowa,

3) nagranie wideo spektaklu,

4) serwis fotograficzny,

5) noclegi dla artystów,

6) usługa cateringowa,

7) artykuły spożywcze na potrzeby prób,

8) wynajem sprzętu nagłośnieniowego i oświetleniowego,

9) transport.

Państwo we własnym zakresie wykonają czynności administracyjne i w zakresie ogólnej obsługi obiektu teatru. Zlecą Państwo podwykonawcom wykonanie poszczególnych elementów usługi. Wskazali Państwo, że planowana usługa ma charakter kompleksowy.

Państwa wątpliwości dotyczą możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonej przez Państwa ww. usługi na podstawie) ustawy.

Analizując powołane wyżej regulacje dotyczące zwolnienia od podatku od towarów i usług przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy w zakresie usług kulturalnych zauważyć należy, że warunkiem zastosowania tego zwolnienia jest spełnienie przesłanki o charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, jak również przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie będzie miało zastosowania.

Są Państwo samorządową instytucją kultury, wpisaną do rejestru instytucji kultury, co pozwala stwierdzić, że wypełniają Państwo przesłankę podmiotową wynikającą z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) ustawy.

Następnie – w kontekście zastosowania ww. zwolnienia – należy ustalić, czy świadczona przez Państwa usługa polegająca na organizacji nieodpłatnej imprezy artystycznej dla mieszkańców wypełnia przesłankę przedmiotową dotyczącą rodzaju świadczonych usług.

W kontekście powyższego należy w pierwszej kolejności wskazać, że w obrocie gospodarczym występują świadczenia natury kompleksowej, czyli takie, które nie dają się w prosty sposób zaklasyfikować do danej kategorii, gdyż składają się z kilku pojedynczych świadczeń. Aby móc określić, że dana czynność jest czynnością kompleksową (jednolitą/złożoną), powinna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na czynność złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego

w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania czynności zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez usługi pomocniczej.

Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych.

Podstawowym kryterium pozwalającym uznać zbiór określonych czynności za usługę kompleksową (złożoną) jest określenie wzajemnych relacji pomiędzy usługami wchodzącymi w skład usługi złożonej w zakresie celów, które usługi te realizują. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeżeli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej. Podstawowym celem usługi pomocniczej tworzącej razem z usługą główną – usługę kompleksową – jest lepsze wykorzystanie przez klienta usługi głównej. Aby dana usługa pomocnicza mogła być uznana za element usługi kompleksowej winna służyć bezpośrednio realizacji usługi głównej. W celu ustalenia, czy dana usługa może być uznana za usługę złożoną, konieczne jest zbadanie przebiegu konkretnej transakcji z uwzględnieniem wszystkich ekonomicznych aspektów tej transakcji.

Należy podkreślić, zgodnie z powyższym wyjaśnieniem, że jedynie te usługi można uznać za jedną usługę kompleksową, które są ze sobą funkcjonalnie związane i które nie mogą funkcjonować prawidłowo bez siebie.

Koncepcję opodatkowania świadczeń kompleksowych wypracował Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w wydanych orzeczeniach na podstawie pierwotnie obowiązującej Szóstej Dyrektywy Rady (77/388/EWG) oraz obecnie obowiązującej Dyrektywy 2006/112/WE Rady. W szczególności w wyroku w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd., Trybunał uznał, że każde świadczenie usług powinno być, co do zasady, traktowane jako świadczenie odrębne i niezależne. Jeżeli jednak dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.

Na uwagę zasługuje również wyrok z 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07, w którym stwierdzono, że: „każde świadczenie powinno być zwykle uznawane za odrębne i niezależne” (również wyrok z 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06). Wyrok ten sformułował kryteria przesądzające o tym, kiedy występuje świadczenie złożone. Ma ono zatem miejsce w sytuacji, gdy:

- świadczenie pomocnicze nie stanowi celu samego w sobie, lecz stanowi środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z usługi podstawowej,

- poszczególne czynności są ze sobą tak ściśle związane, że ich rozdzielenie miałoby charakter sztuczny,

- kiedy nie istnieje możliwość nabywania danego świadczenia od podmiotów zewnętrznych,

- kiedy nie istnieje możliwość odrębnego fakturowania za daną czynność.

Odnosząc się do opisanej przez Państwa usługi należy mieć na uwadze, że – jak Państwo wskazali – usługa ma charakter kompleksowy. Z opisu sprawy wynika, że świadczona usługa polega na kompleksowym przygotowaniu i wystawieniu premiery autorskiego dzieła scenicznego - spektaklu. Spektakl inspirowany jest historią (…) wpisanego w historię Miasta X . Produkcja i wystawienie spektaklu stanowi proces jednolity, obejmujący fazę twórczą (scenariusz, reżyseria, scenografia, projekt i wykonanie kostiumów, choreografia, muzyka, próby z aktorami), logistyczną (transport scenografii itp., noclegi i poczęstunek dla zespołu wykonawców w czasie prób, zwyczajowy bankiet w dniu premiery) oraz prezentacyjną (czynności związane z wystawieniem premiery spektaklu, w tym promocja i wynajem niezbędnej techniki scenicznej).

W celach dokumentacyjnych Miasto, jako zleceniodawca oczekuje dokumentowania działań w postaci zdjęć oraz nagrań audio-video. Wszystkie wymienione we wniosku składowe są ze sobą ściśle powiązane i niezbędne do wytworzenia finalnego świadczenia. Główny cel to proces twórczy i publiczna prezentacja i udokumentowanie jego efektów: od koncepcji reżyserskiej, poprzez próby z aktorami, po publiczne wykonanie premiery spektaklu. Elementy logistyczne (catering, transport, technika sceniczna, stworzenie dokumentacji fotograficznej i video) są w tym przypadku wykorzystywane tylko dla realizacji głównego celu. Teatr bierze na siebie pełną odpowiedzialność merytoryczną, artystyczną i organizacyjną za wyprodukowanie, wystawianie spektaklu jego udokumentowanie, tym samym ma sprzedać Miastu jedno, złożone świadczenie o charakterze kulturalnym, a nie poszczególne usługi.

Z przedstawionego przez Państwa opisu sprawy wynika zatem, że czynności wykonywane przez Państwa w ramach usługi organizacji wydarzenia są ze sobą ściśle powiązane i tworzą jedną całość. W rozpatrywanej sprawie nie zachodzą przesłanki do podziału realizowanych przez Państwa świadczeń na poszczególne czynności, gdyż podział taki byłby sztuczny i nieuzasadniony. Opisane czynności wskazują na funkcjonalny związek zachodzący między nimi.

Przechodząc więc do oceny, czy w przedstawionej sytuacji spełniona została przesłanka przedmiotowa wynikająca z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) ustawy należy zauważyć, że ustawa nie podaje definicji pojęcia „usług kulturalnych”. Jego znaczenie należy zatem ustalić na podstawie dostępnej metody wykładni. W prawie podatkowym pierwszorzędne znaczenie ma wykładnia językowa. Zatem zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, można stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury itp. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości, zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności.

Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja i duchową – ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość, itp.” (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).

Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności. Takie rozumienie pojęcia „kultura” ma jednak niewielkie znaczenie praktyczne, a już w szczególności nie spełni swojej funkcji w procesie interpretacji prawa podatkowego.

Zgodnie zatem z regułami wykładni prawa, w sytuacji, gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest sięgnięcie do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. Wykładnia systemowa pozwala nam na ustalenie zakresu rozumienia pojęcia w znaczeniu, w jakim posługują się nim inne akty prawne należące do systemu prawa (wykładnia systemowa zewnętrzna). W tym celu należy sięgnąć do ustawy wprost lub pośrednio odnoszącej się do działalności prowadzonej w sferze kulturalnej, tj. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Co prawda definicja działalności kulturalnej w języku prawnym, skonstruowana w oparciu o powyższy akt prawny nie będzie pełna, jednak pozwoli na sprecyzowanie terminów „kultura” oraz „usługi kulturalne” na potrzeby tej interpretacji.

Jak wynika z powołanych przepisów ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury. Właściwym więc wydaje się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanych z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym).

Odnosząc się do powołanych przepisów prawa oraz przedstawionego opisu sprawy stwierdzam, że zgodnie z powyższą charakterystyką terminu „kultura”, opisana we wniosku usługa polegająca na organizacji nieodpłatnej imprezy artystycznej dla mieszkańców, realizowana jest w ramach prowadzonej działalności kulturalnej.

Jak bowiem wskazali Państwo we wniosku, celem usługi jest upowszechnianie, tworzenie kultury i ochrona kultury. Realizacja premiery spektaklu dla mieszkańców, bezpośrednio realizuje misję publiczną Teatru. Teatr produkując spektakl współuczestniczy w procesie twórczym autorów i artystów, a poprzez jego wystawienie upowszechnia dorobek kulturalny wśród szerokiej grupy odbiorców. Takie działania wpisują się w definicję działalności kulturalnej zawartą w art. 1 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Spektakl traktujący o historii (…) wpisanego w historię miasta przyczynia się do zwiększenia tożsamości regionalnej mieszkańców oraz buduje więzi społeczne.

Działalność kulturalna w odniesieniu do usługi organizacji nieodpłatnej imprezy artystycznej dla mieszkańców przejawia się w procesie powoływania do życia dzieła artystycznego. Czynnikami przesądzającymi o kulturalnym charakterze usługi oraz przyczyniającymi się do rozwoju i rozpowszechniania kultury są:

1. Wkład intelektualny i twórczy: praca reżysera, aktorów, scenografa i kompozytora (twórczość w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

2. Charakter edukacyjny: spektakl kształtuje wrażliwość estetyczną, postawy społeczne mieszkańców oraz pozwala zapoznać się historią (…).

3. Realizacja zadań statutowych: Czynności te wpisują się w definicję usług kulturalnych świadczonych przez Teatr w ramach jego podstawowej działalności, jako instytucji kultury, w rozumieniu obowiązujących przepisów prawa.

4. Udostępnienie spektaklu społeczeństwu poprzez publiczną prezentację premiery.”

Tym samym świadczona przez Państwa kompleksowa usługa organizacji nieodpłatnej imprezy artystycznej dla mieszkańców wpisuje się w definicję usług kulturalnych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) ustawy.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że również przesłanka przedmiotowa wymagana przepisem art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) ustawy zostanie spełniona.

Należy również wskazać, że do przedstawionego opisu sprawy nie będzie miał zastosowania przepis art. 43 ust. 19 ustawy, gdyż wyłączenia w nim wskazane nie mają zastosowania do świadczonej przez Państwa kompleksowej usługi kulturalnej, jaką jest organizacja nieodpłatnej imprezy artystycznej dla mieszkańców. W zakresie dokumentowania działań w postaci zdjęć oraz nagrań audio-video wskazali Państwo ponadto, że wyłącznym celem wykonania nagrania jest udokumentowanie imprezy, która będzie wykonana przez Państwa na rzecz Miasta. Wyjaśnili Państwo, że nagranie będzie miało charakter dokumentacyjny i pomocniczy i nie będzie stanowiło „usługi związanej z filmami” w sensie komercyjnej produkcji filmowej.

Ponadto wskazali Państwo, że usługa nie jest wykonywana w celach zarobkowych, w szczególności dla osiągnięcia zysku. Wynagrodzenie otrzymane od Miasta ma na celu wyłącznie pokrycie kosztów bezpośrednich w tym: wynagrodzenia artystów, zakupu materiałów, wynagrodzenia dla podwykonawców oraz kosztów pośrednich instytucji. Ewentualna nadwyżka środków powstała po rozliczeniu zadania, zostanie w całości przeznaczona na kontynuację lub doskonalenie działalności statutowej Teatru. Realizacja zlecenia nie ma charakteru komercyjnego, lecz jest formą powierzenia Teatrowi wykonania zadania własnego gminy z zakresu kultury. Dodatkową okolicznością wskazującą na brak celu osiągnięcia zysku jest brak odpłatności za wstęp na premierę spektaklu.

W konsekwencji świadczona przez Państwa usługa polegająca na kompleksowej organizacji nieodpłatnej imprezy artystycznej dla mieszkańców, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) ustawy.

Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.