9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zgodnie z art. 58 § 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności procesowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Sąd z urzędu bada dopuszczalność skargi i zobligowany jest do skontrolowania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 p.p.s.a. Stwierdzenie bowiem braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.

Skarga w niniejszej sprawie dotyczy zarządzenia nr [...] Dyrektora Biblioteki z dnia 26 czerwca 2026 r. w sprawie zmiany godzin otwarcia Biblioteki w okresie wakacyjnym.

Zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2026 r., poz. 457 ze zm.) dyrektor instytucji kultury zarządza instytucją i reprezentuje ją na zewnątrz.

Kompetencję tę potwierdza § 8 ust. 1 uchwały nr [...] Rady Miasta i Gminy [...] z dnia 25 czerwca 2020 r. w sprawie nadania statutu Bibliotece Publicznej Gminy [...] (dostępnej w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy [...]), zgodnie z którym: "organem zarządzającym Biblioteki jest Dyrektor, który kieruje jej działalnością i reprezentuje Bibliotekę na zewnątrz".

Z kolei § 11 tej uchwały stanowi, że: "szczegółową strukturę organizacyjną Biblioteki określa Dyrektor w regulaminie organizacyjnym".

Regulamin określający zasady i warunki korzystania z Biblioteki Publicznej Gminy [...] będący załącznikiem nr 1 do Zarządzenia Nr [...] Dyrektora Biblioteki z dnia 31 października 2014 r. (dostępny w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy [...]) w § 7 ust. 1 wskazuje, że biblioteki są czynne w dniach i godzinach określonych na tablicach informacyjnych umieszczonych na zewnątrz budynków.

Z powyższych regulacji wprost wynika, że określanie godzin funkcjonowania biblioteki należy do sfery organizacji jej działalności i mieści się w kompetencji dyrektora do zarządzania i kierowania biblioteką. Zaskarżone zarządzenie ma zatem charakter organizacyjny i dotyczy sposobu funkcjonowania instytucji jako zakładu administracyjnego.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kontroli sądów administracyjnych podlegają inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 lutego 2018 r., I OSK 214/18, akt lub czynność podlegające kontroli na podstawie tego przepisu powinny mieć m.in. charakter zewnętrzny i indywidualny, być podjęte w formie władczej oraz dotyczyć uprawnienia lub obowiązku danego podmiotu, wynikających z konkretnego przepisu prawa. NSA podkreślił, że o akcie w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. można mówić wówczas, gdy został on podjęty w sprawie indywidualnej, skierowany do oznaczonego podmiotu i dotyczy jego zindywidualizowanego uprawnienia lub obowiązku.

Warunków tych zaskarżone zarządzenie nie spełnia. Nie zostało ono skierowane wprost do skarżącego, ani do indywidualnie oznaczonego kręgu osób, lecz w sposób generalny określa godziny funkcjonowania biblioteki w oznaczonym okresie. Nie rozstrzyga ono indywidualnej sprawy skarżącego, nie odmawia mu prawa korzystania z biblioteki, ani nie nakłada na niego żadnego obowiązku.

W powołanym postanowieniu NSA z dnia 27 lutego 2018 r., o sygn. akt I OSK 214/18, uznano, że regulamin muzeum, będący aktem prawa zakładowego o charakterze wewnętrznym, skierowanym do nieskonkretyzowanego kręgu użytkowników i niedotyczącym indywidualnej sprawy, nie podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W konsekwencji, skoro regulamin instytucji kultury, określający zasady korzystania z niej przez nieskonkretyzowany krąg użytkowników, nie podlega kontroli sądu administracyjnego w trybie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., tym bardziej brak jest podstaw do objęcia taką kontrolą zarządzenia Dyrektora, które nie ustanawia praw i obowiązków użytkowników, lecz ma charakter wyłącznie organizacyjny i określa godziny funkcjonowania Biblioteki.

Odnosząc się natomiast do wskazanego przez skarżącego art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., należy wskazać, że przepis ten dotyczy aktów organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, innych niż akty prawa miejscowego, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej. Zaskarżone zarządzenie nie zostało wydane przez organ Gminy [...], lecz przez uprawnionego do tego Dyrektora Biblioteki. Dyrektor samorządowej instytucji kultury nie jest organem jednostki samorządu terytorialnego. Tym samym zaskarżone zarządzenie nie może być kwalifikowane jako akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a.

Na marginesie Sąd wskazuje, że powszechny charakter prawa korzystania z biblioteki, wynikający z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach (Dz. U. z 2022 r., poz. 2393 ze zm.), nie oznacza prawa do korzystania z niej w dowolnym czasie, według uznania użytkownika. Prawo to realizowane jest w ramach godzin funkcjonowania biblioteki. Okoliczność, że czasowa zmiana tych godzin może wpływać na sposób korzystania przez skarżącego z biblioteki, nie powoduje jednak, że zaskarżone zarządzenie staje się aktem dotyczącym jego zindywidualizowanego uprawnienia w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że zaskarżone zarządzenie nie podlega kontroli sądu administracyjnego i skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.