Ulga dla młodych a wynagrodzenie z umowy zlecenia wypłacone po ukończeniu 26. roku życia – skutki podatkowe i korekta składek ZUS

Interpretacja indywidualna

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 lipca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniu 12 lutego 2026 r. ukończyła Pani 26. rok życia.

W okresie od 17 lutego 2025 r. do 11 lutego 2026 r. posiadała Pani status studenta (okoliczność ta pozostaje bezsporna).

Strony ustaliły wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia w wysokości x zł miesięcznie, przy czym kwota ta miała charakter wynagrodzenia brutto = netto. Jednocześnie strony ustaliły sposób rozliczania wynagrodzenia w przypadku wykonywania zlecenia przez niepełny miesiąc – tzw. „dniówka” była wyliczana poprzez podzielenie kwoty x zł przez liczbę dni kalendarzowych przypadających w danym miesiącu, a następnie mnożona przez liczbę dni faktycznego wykonywania pracy. Sposób ten miał bezpośredni wpływ na wysokość należnego wynagrodzenia za luty 2026 r., albowiem wykonywała Pani pracę wyłącznie do dnia 16 lutego 2026 r.

Sporny okres obejmuje styczeń 2026 r. oraz okres od 1 lutego 2026 r. do 16 lutego 2026 r., albowiem dzień 16 lutego 2026 r. był ostatnim dniem wykonywania przez Panią pracy na podstawie umowy zlecenia. W konsekwencji, wynagrodzenie za okres, w którym nie podlegała Pani obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, powinno zostać wypłacone w kwocie brutto równej kwocie netto, tj.: za styczeń 2026 r.: x zł; za okres od 1 lutego 2026 r. do 11 lutego 2026 r.: x zł (x × x zł).

Obowiązek odprowadzenia składek na ubezpieczenia społeczne powstał dopiero od dnia 12 lutego 2026 r., tj. od ukończenia przez Panią 26. roku życia i utraty uprawnienia do zwolnienia ze składek przysługującego studentom wykonującym umowę zlecenia. Tym samym, wyłącznie wynagrodzenie za okres od 12 lutego 2026 r. do 16 lutego 2026 r. powinno podlegać oskładkowaniu. Wynagrodzenie brutto za wskazany okres wynosi x zł (x × x zł), natomiast wynagrodzenie netto powinno wynosić x zł.

Nie decyduje tutaj termin wypłaty wynagrodzenia, lecz jego źródło oraz okres, za który jest należne (okres niepodlegania ubezpieczeniom społecznym) – pismo ze stycznia 2024 r. Centrali Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Pomimo powyższego, w dniu 13 lutego 2026 r. otrzymała Pani wynagrodzenie za styczeń 2026 r. w kwocie x zł, natomiast w dniu 20 lutego 2026 r. wynagrodzenie za luty 2026 r. w kwocie x zł.

Uzupełnienie

Posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Umowę zlecenia zawarła Pani w dniu 31 stycznia 2025 r. Przedmiotem umowy było wykonywanie czynności określonych przez zleceniodawcę na podstawie zawartej umowy zlecenia.

Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej. Umowa zlecenia nie została zawarta w ramach działalności gospodarczej.

Pozostałe okoliczności przedstawione we wniosku pozostają bez zmian, w szczególności: do dnia 11 lutego 2026 r. posiadała Pani status studenta, w dniu 12 lutego 2026 r. ukończyła Pani 26 rok życia, wynagrodzenie za styczeń 2026 r. oraz za część lutego 2026 r. zostało wypłacone po ukończeniu przez Panią 26 roku życia.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku): Czy w przedstawionym stanie faktycznym dla ustalenia skutków podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychód z umowy zlecenia należy oceniać z uwzględnieniem okresu, za który wynagrodzenie było należne, czy wyłącznie według daty jego wypłaty?

Pani stanowisko w sprawie (przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

W Pani ocenie, dla ustalenia skutków podatkowych znaczenie ma okres, za który wynagrodzenie jest należne, a nie wyłącznie data jego wypłaty.

Uważa Pani, że okoliczność wypłaty wynagrodzenia po ukończeniu przez Panią 26 roku życia nie zmienia charakteru wynagrodzenia należnego za okres, w którym posiadała Pani status studenta.

W konsekwencji, skutki podatkowe powinny być oceniane z uwzględnieniem stanu faktycznego istniejącego w okresie, za który wynagrodzenie przysługiwało.

Wnosi Pani o wydanie interpretacji indywidualnej w przedstawionym zakresie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Źródła przychodów i obowiązki płatnika

Należy wyjaśnić, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy:

Źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.

Rodzaje przychodów z działalności wykonywanej osobiście wskazane zostały w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 13 pkt 8 ww. ustawy:

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,

b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,

c) przedsiębiorstwa w spadku

– z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Na podmiotach dokonujących świadczeń z powyższego tytułu ciążą natomiast obowiązki płatnika, wynikające z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym:

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Jak wynika z treści art. 42 ust. 2 pkt 1 omawianej ustawy:

Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym przy pomocy których naczelnicy urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika wykonują swoje zadania - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru.

Warunki pozwalające na skorzystanie ze zwolnienia podatkowego, tzw. „ulgi dla młodych”

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolne od podatku dochodowego są przychody:

a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy,

b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8 ,

c) z tytułu odbywania praktyki absolwenckiej, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz.U. z 2018 r. poz. 1244),

d) z tytułu odbywania stażu uczniowskiego, o którym mowa w art. 121a ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe ,

e) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r.

– otrzymane przez podatnika do ukończenia 26. roku życia, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.

Analiza treści powyższego zwolnienia podatkowego prowadzi do wniosku, że zwolnienie to nie ma charakteru jedynie podmiotowego, ale ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Podmiotowy, bowiem jest adresowane do podatników podatku dochodowego, którzy nie ukończyli 26. roku życia. Przedmiotowy, bo nie wszystkie przychody osiągnięte przez wskazanych metrykalnie podatników mogą korzystać z tego zwolnienia – dotyczy ono bowiem jedynie przychodów enumeratywnie wymienionych w cytowanym art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Możliwość zastosowania tego zwolnienia ustawodawca uzależnił zatem od łącznego spełnienia wszystkich przesłanek wytyczonych analizowanym przepisem – zarówno tej podmiotowej, jak i tej przedmiotowej. Są to warunki niezbędne do zastosowania zwolnienia.

Suma przychodów zwolnionych od podatku w ramach ulgi dla młodych nie może przekroczyć rocznie 85 528 zł. Po przekroczeniu rocznego limitu przychodów zwolnionych w ramach tej ulgi, nadwyżka przychodów podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Do dochodów podlegających opodatkowaniu według skali podatkowej ponad limit 85 528 zł ma zastosowanie kwota wolna od podatku w wysokości 30 000 zł rocznie (czyli podstawa obliczenia podatku, od której nie powstaje obowiązek zapłaty podatku).

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

Z ulgi dla młodych mogą zatem skorzystać osoby, które nie ukończyły 26. roku życia.

Warunek wieku musi być spełniony na moment uzyskania przychodów. Jednocześnie mając na uwadze, że w zakresie ustalania wieku art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odsyła do Kodeksu cywilnego, to przy interpretacji zawartego w tym przepisie sformułowania „do ukończenia 26. roku życia” należy stosować ogólne przepisy prawa podatkowego, czyli art. 12 § 4 Ordynacji podatkowej. Norma ta stanowi, że terminy określone w latach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim roku, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim roku nie było – w dniu, który poprzedzałby bezpośrednio ten dzień.

Powyższe oznacza, że prawo do ulgi dla młodych – przy spełnieniu pozostałych warunków – przysługuje podatnikowi włącznie z dniem 26. urodzin.

O zastosowaniu ulgi dla młodych decyduje łączne spełnienie warunków dotyczących:

wieku podatnika,

rodzaju przychodów (w tym zasad opodatkowania),

limitu przychodów,

momentu uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że prawo do ulgi dla młodych – przy spełnieniu pozostałych warunków – przysługiwało Pani włącznie z dniem 26. urodzin, tj. 12 lutego 2026 r.

Tym samym, w rozpatrywanej sprawie dla ustalenia skutków podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód z umowy zlecenia powstaje, w dniu otrzymania lub postawienia do dyspozycji podatnika środków pieniężnych, bez względu na to, za jaki okres zostały one wypłacone.

Skoro, w dniu 12 lutego 2026 r. ukończyła Pani 26. rok życia, a wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia, które przysługiwało Pani za okres styczeń 2026 r. oraz część lutego 2026 r., zostało Pani wypłacone po ukończeniu przez Panią 26. roku życia, to stanowi dla Pani przychód z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niekorzystający ze zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 148 ww. ustawy.

Wobec powyższego Pani stanowisko, należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.