Zakładając, że pracownik zachorował w maju 2024 r., podstawę wymiaru należnego mu świadczenia chorobowego ustala się w oparciu o wynagrodzenie wypłacone za miesiące od maja 2023 r. do kwietnia 2024 r. Łącznie z wynagrodzeniem za maj 2023 roku trzeba więc włączyć do podstawy dodatek należny za maj 2023 r. (wypłacony w czerwcu 2023 r.), skończywszy na wynagrodzeniu za kwiecień 2024 r., do którego włącza się dodatek za kwiecień 2024 r. (wypłacony w maju 2024 r.).

Zgodnie z art. 36 ust. 1, w związku z art. 3 pkt 3 ustawy zasiłkowej, podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego/zasiłku przysługującego mu pracownikowi stanowi co do zasady przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy po pomniejszeniu o potrącone z tego wynagrodzenia składki na ubezpieczenia społeczne.

Stosownie do art. 42 ust. 1 powołanej ustawy premie, nagrody i inne składniki wynagrodzenia przysługujące za okresy miesięczne wlicza się do podstawy wymiaru zasiłku chorobowego w kwocie wypłaconej pracownikowi za miesiące kalendarzowe, z których wynagrodzenie przyjmuje się do ustalenia podstawy wymiaru zasiłku.

Należy jednak pamiętać, że w myśl art. 41 ust. 1 ustawy zasiłkowej, przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku nie uwzględnia się składników wynagrodzenia, do których pracownik zachowuje prawo w okresie pobierania tego zasiłku zgodnie z postanowieniami układów zbiorowych pracy lub przepisami o wynagradzaniu.

Przepis ten oznacza w praktyce, że do podstawy wymiaru świadczeń chorobowych włącza się jedynie te elementy płacy, które zgodnie z postanowieniami zawartymi w aktach prawa zakładowego są pomniejszane za okresy absencji zdrowotnej, przy czym składniki wynagrodzenia:

Wypłacany ratownikom dodatek specjalny w wysokości 41% od wypłat za sprzedaż lekcji nauki pływania ma charakter dodatku prowizyjnego. Ponieważ pracownik przebywający na zwolnieniu chorobowym nie dokonuje sprzedaży należy przyjąć, że dodatek jest pomniejszany za okresy absencji zdrowotnych, przy czym jest to pomniejszenie nieproporcjonalne. W rezultacie, trzeba go uwzględniać w podstawie wymiaru świadczeń chorobowych w kwocie faktycznie wypłaconej bez dopełniania. Zważywszy na fakt, że jest on wypłacany z miesięcznym poślizgiem, do podstawy tej trzeba włączać dodatki wypłacone w za te same miesiące, z których ustalana jest podstawa.