Przepisy dzielą bony w art. 2 pkt 41 ustawy z 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług na dwa rodzaje. Będą to bony jednego przeznaczenia (dalej: BJP) oraz bony różnego przeznaczenia (dalej: BRP). Za BJP uważany jest bon, w przypadku którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których bon dotyczy, oraz kwota należnego podatku od towarów i usług z tytułu dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług są znane w chwili emisji tego bonu (art. 2 pkt 44 ustawy o VAT). Inne bony uważane mają być za BRP (art. 2 pkt 41 ustawy o VAT).

BRP będą więc bony uprawniające do nabycia różnych towarów lub usług od różnych sprzedawców lub towarów lub usług opodatkowanych różnymi stawkami VAT. Transfer takich bonów nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT, zaś opodatkowane ma być faktyczne przekazanie towarów lub faktyczne świadczenie usług dokonane w zamian za BRP przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako wynagrodzenie lub część wynagrodzenia (art. 8b ust. 1 ustawy o VAT) W JPK nie będzie więc ujęte wydanie bonu różnego przeznaczenia. Będzie ujęte zapłata w momencie zakupu określonego świadczenia.

Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Natomiast art. 12 ust. 3a ustawy o CIT stanowią, iż za datę powstania przychodu, z działalności gospodarczej z pewnymi zastrzeżeniami, uważa się dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi (albo częściowego wykonania usługi), nie później niż dzień:

• wystawienia faktury albo
• uregulowania należności.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że za przychód w rozumieniu przepisów prawa podatkowego mogą zostać uznane tylko takie przysporzenie podatnika, które mają charakter definitywny, tj. w sposób bezzwrotny i trwały powiększają jego majątek. Przychody należne to bowiem wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego.

Ponadto w myśl art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), w tym również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

Ponadto gdyby bonu nie zrealizowano, wówczas podatnik obowiązany jest zaliczyć do przychodów wartość tego bonu w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynie termin jego ważności.

Zatem sama czynność wydania bonu przez emitenta nie rodzi obowiązku podatkowego na gruncie przepisów podatku dochodowego. Dopiero realizacja bonu tj. zakup towaru lub towarów jest przychodem podlegającym opodatkowaniu.

Ewidencja wydanych klientom bonów, uprawniających do nieodpłatnego nabycia towarów w wartości nominalnej bonu, powinna być pozabilansowa, z tym że ewidencja ta powinna uwzględniać termin ich realizacji.

Jeżeli klient nie zrealizuje w oznaczonym terminie otrzymanego bonu, to kwotę przychodów ujętą na koncie Rozliczenia międzyokresowe przychodów (tj. kwotę równą wartości nominalnej bonu) należy zaliczyć do przychodów ze sprzedaży, zapisem:

• Wn „Rozliczenia międzyokresowe przychodów”,
• Ma„Sprzedaż towarów”.