Usługi organizowania zajęć gimnastycznych: pilates, aerobik, zumba, gimnastyki dla Klubu Seniora oraz zajęć z języka angielskiego i kursu komputerowego, a także zajęć kulinarnych i warsztatów krawieckich, nie spełniają przesłanki przedmiotowej warunkującej zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT. Oznacza to, że jeśli instytucja będzie organizowała imprezy w powyższym zakresie, wstęp na imprezy jest opodatkowany stawka 8%, to będzie można zastosować tę stawkę w tym wypadku.

Kwestię wysokości opodatkowania reguluje art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie, z którym stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2–12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż 6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

W świetle art. 43 ust. 17a ustawy – zwolnienia, o których mowa w 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenie usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem, że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług (art. 43 ust. 18 ustawy).

W myśl art. 43 ust. 19 ustawy – zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

1. usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;

2. wstępu:

• na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
• do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
• do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;

3. wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;

4. usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;

5. działalności agencji informacyjnych;

6. usług wydawniczych;

7. usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;

8. usług ochrony praw.

Ustawodawca zwalnia od podatku usługi kulturalne świadczone przez ściśle określone grupy podmiotów. Polski prawodawca określił te podmioty, wymieniając je w ww. przepisie, jako:

• podmioty prawa publicznego;
• podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym;
• wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej;
• indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Jego znaczenie należy, zatem ustalić na podstawie dostępnej metody wykładni. W prawie podatkowym pierwszorzędne znaczenie ma wykładnia językowa. Zatem zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury itp. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości, zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności.

Kultura dzieli się na:

• materialną , której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i
• duchową– ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp." (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999).

Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).

W sytuacji, gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, należy sięgnąć do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. Wykładnia systemowa pozwala nam na ustalenie zakresu rozumienia pojęcia w znaczeniu, w jakim posługują się nim inne akty prawne należące do systemu prawa (wykładnia systemowa zewnętrzna). W tym celu należy sięgnąć do ustawy wprost lub pośrednio odnoszącej się do działalności prowadzonej w sferze kulturalnej, tj. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Co prawda definicja działalności kulturalnej w języku prawnym, skonstruowana w oparciu o powyższy akt prawny nie będzie pełna, jednak pozwoli na sprecyzowanie terminów „kultura” oraz „usługi kulturalne” na potrzeby niniejszej interpretacji.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że zgodnie z powyższą charakterystyką terminu „kultura”, organizacja zajęć tanecznych, muzycznych, plastycznych, fotograficznych, wokalnych, akrobatyki dla dzieci, baletowych dla seniorów, modelarskich, warsztatów rękodzielniczych, kartkowych, oraz szydełkowania realizowana jest w ramach prowadzonej działalności kulturalnej. Celem organizowanych zajęć jest m.in. tworzenie, upowszechnianie i ochrona kultury. Tym samym organizacja ww. zajęć tanecznych, muzycznych, plastycznych, fotograficznych, wokalnych, akrobatyki dla dzieci, baletowych dla seniorów, modelarskich, warsztatów rękodzielniczych, kartkowych, oraz szydełkowania, stanowi niewątpliwie usługi kulturalne.

Takie stanowisko zostało potwierdzone np. w Interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 stycznia 2020 r. (sygn. 0111-KDIB3-2.4012.811.2019.2.SR).

W tej interpretacji wskazano też że zajęcia gimnastycznie: pilates, aerobik, zumba, oraz gimnastyka, nie można stwierdzić, że są to usługi kulturalne. Należy wskazać, że ww. zajęcia stanowią usługi związane z rekreacją. Celem zajęć gimnastycznych: pilates, aerobik, zumba, oraz gimnastyka dla Klubu Seniora jest rekreacja, dbałość o dobra kondycję fizyczną oraz integracja mieszkańców.

Analogicznie odniesiono się do zajęć kulinarnych i warsztatów krawieckich, których nie można uznać za usługi kulturalne, bo celem zajęć kulinarnych jest nauka gotowania, integracja uczestników, nauka praktycznej pracy grupowej i kreatywna animacja czasu wolnego. Z kolei celem ww. warsztatów krawieckich jest nauka szycia, integracja uczestników, nauka praktycznej pracy grupowej i kreatywna animacja czasu wolnego. Warsztaty krawieckie polegają na nauce szycia, integracji uczestników, nauce praktycznej pracy grupowej i kreatywnej animacji czasu wolnego. Z opisu sprawy wynika zatem, że celem tych zajęć i warsztatów nie jest tworzenie czy upowszechnianie kultury, ale nauczanie gotowania i szycia.

Również zajęcia z języka angielskiego oraz kurs komputerowy nie stanowią usług kulturalnych. Celem zajęć z języka angielskiego jest nauczanie języka, integracja uczestników, nauka praktycznej pracy grupowej i kreatywna animacja czasu wolnego. Natomiast celem kursu komputerowego jest nauczanie, korzystanie z programów komputerowych, integracja uczestników, nauka praktycznej pracy grupowej i kreatywna animacja czasu wolnego. Celem tych zajęć nie jest zatem tworzenie czy upowszechnianie kultury, ale nauczanie. A zatem są to usługi których elementem dominującym jest świadczenie edukacyjne, a nie kulturalne.