Badania w kierunku wykrycia wirusa SARS-Cov-2 sfinansowane przez pracodawcę nie zawsze stanowi przychód pracownika, od którego ubezpieczony powinien zapłacić podatek, a w konsekwencji składki ZUS.

Z danych zawartych w pytaniu wynika, że pracodawca sfinansował pracownikowi badanie dotyczące przeciwciał COVID-19. Jest to jedna z metod, która ma na celu m.in. wykrycie toczącej się infekcji.

Sfinansowanie pracownikowi testu w kierunku COVID-19 leży przede wszystkim w interesie pracodawcy. To pracodawca odnosi korzyść z finansowania takiego świadczenia pracownikowi. Dlatego przychód ten nie podlega opodatkowaniu, a co za tym idzie jest wolny od składek ZUS.

Jest tak, ponieważ testy m.in. zapobiegają rozprzestrzenianiu się choroby w danej firmie. Zmniejszają także absencję pracowników, ponieważ nie muszą oni przebywać na kwarantannie. Oznacza to normalne funkcjonowanie firmy (brak opóźnień, terminowy tok pracy). Dodatkowo pracodawca zapewnia bezpieczne i higieniczne warunki pracy oraz pracownik nie uzyskuje z tego tytułu żadnych korzyści materialnych.

Wykonanie testu musi mieć na celu ochronę pracowników przedsiębiorstwa przez zakażeniem i musi być wykonane w interesie pracodawcy, tak jak to zostało wyżej opisane. Nie może więc być umotywowane np. realizacją prywatnych celów pracownika.

W związku z powyższym należy się zastanowić, co miało na celu wykonanie badania dotyczące poziomu przeciwciał COVID–19 sfinansowane przez pracodawcę. Jeśli test został wykonany w interesie pracodawcy, w celu zapewnienia normalnego funkcjonowania firmy, wówczas będzie stanowił przychodu pracownika stanowiącego podstawę opodatkowania oraz oskładkowania ZUS.

Należy zatem pamiętać, że nie zawsze darmowy test od pracodawcy będzie dla pracownika neutralny podatkowo. Pomocą służą tu wyjaśnienia Ministerstwa Finansów oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. (sygn. akt. K 7/13).