Pracodawca powinien poinformować pracownicę o ponownym dokonywaniu wpłat do PPK, w terminie do 28 lutego 2023 r. Pracownica może ponownie zrezygnować z wpłat do PPK w dowolnym czasie.

Zgodnie z art. 23 ust. 5 ustawy z 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych co 4 lata, w terminie do ostatniego dnia lutego danego roku, podmiot zatrudniający informuje uczestnika PPK, który złożył deklarację o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK, o ponownym dokonywaniu wpłat za tego uczestnika zgodnie z ust. 6.

W myśl art. 23 ust. 6 ustawy, co 4 lata, od 1 kwietnia, podmiot zatrudniający dokonuje wpłat za uczestnika PPK, chyba że uczestnik PPK ponownie zrezygnuje z dokonywania wpłat do PPK, składając podmiotowi zatrudniającemu deklarację w tej sprawie.

Przytoczone wyżej przepisy nie wyłączają z zakresu swojego normowania osób przebywających na urlopie rodzicielskim. To skłania do wniosku, że informacja, o której mowa w art. 23 ust. 5 ustawy, powinna zostać przez pracodawcę przekazana również osobom przebywającym na urlopie rodzicielskim.W omawianych przepisach nie określono terminu, po upływie którego uczestnik PPK może ponownie zrezygnować z wpłat do PPK. Zatem pracownica może to uczynić zarówno w trakcie trwania urlopu rodzicielskiego, jak i po jego upływie.

Ponowną deklarację o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK można złożyć najwcześniej 1 marca w roku, w którym przypada autozapis. Poprzednio złożona deklaracja o rezygnacji jest bowiem skuteczna do ostatniego dnia lutego tego roku. Oczywiście dotyczy to sytuacji, gdy wcześniej uczestnik PPK (albo osoba zatrudniona niebędąca uczestnikiem PPK) nie złożył wniosku o dokonywanie wpłat do PPK.

Deklarację o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK pracownik, który nie chce zostać uczestnikiem PPK, czyli nie chce, aby w jego imieniu i na jego rzecz została zawarta umowa o prowadzenie PPK, złożyć może od dnia, od którego ustawa o PPK ma zastosowanie do jego pracodawcy. Uczestnik PPK może złożyć taką deklarację w każdej chwili. Należy podkreślić, że od 1 kwietnia 2023 r. (a następnie co 4 lata) podmiot zatrudniający dokonuje wpłat za osobę, która złożyła deklarację o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK, chyba że dana osoba ponownie zrezygnuje z ich dokonywania.

Takie brzmienie przepisów pozwala uznać, że raz złożona deklaracja o rezygnacji z dokonywania wpłat jest skuteczna do ostatniego dnia lutego roku, w którym podmiot zatrudniający jest zobowiązany do wznowienia dokonywania wpłat do PPK za osobę, która złożyła deklarację o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK. Oznacza to, że osoba zatrudniona/uczestnik PPK może złożyć ponowną deklarację o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK najwcześniej 1 marca w roku, w którym przypada autozapis.

Deklaracja o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK obowiązuje od momentu jej złożenia. Oznacza to, że jeśli złożył ją pracownik, który nie chce zostać uczestnikiem PPK, pracodawca – po otrzymaniu tej deklaracji – nie może już zawrzeć w jego imieniu i na jego rzecz umowy o prowadzenie PPK. Złożenie przez uczestnika PPK deklaracji o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK obliguje natomiast pracodawcę do zaprzestania ich odprowadzania, począwszy od chwili, w której uczestnik PPK złożył tę deklarację. Oznacza to, że od momentu złożenia przez uczestnika PPK deklaracji o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK podmiot zatrudniający nie powinien już przekazać do instytucji finansowej żadnej wpłaty [z poradnika PPK w Praktyce: Autozapis, Wydawnictwo PFR Portal PPK sp. z o.o., Warszawa 2022, Wydanie I].

Warto również dodać, że wynagrodzenie, od którego nalicza się wpłaty do PPK, nie obejmuje podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe osób przebywających na urlopie wychowawczym oraz pobierających zasiłek macierzyński lub zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego, a więc również osób przebywających na urlopie rodzicielskim (art. 2 ust. 1 pkt 40 ww. ustawy i art. 184 kp).