Przepis art. 67 18Kodeksu pracy wprowadza możliwość stosowania formy świadczenia pracy, jaką jest praca zdalna, czyli praca wykonywana całkowicie lub częściowo w miejscu wskazanym przez pracownika i każdorazowo uzgodnionym z pracodawcą, w tym pod adresem zamieszkania pracownika, w szczególności z wykorzystaniem środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość.

Jak stwierdzono w art. 67 20§ 1 i 4 Kodeksu pracy, zasady wykonywania pracy zdalnej określa się w porozumieniu zawieranym między pracodawcą i zakładową organizacją związkową, albo w regulaminie po konsultacji z przedstawicielami pracowników wyłonionymi w trybie przyjętym u danego pracodawcy.

W świetle ww. przepisów dominuje pogląd, że pracodawca nie ma obowiązku określania zasad wykonywania pracy zdalnej w porozumieniu z zakładową organizacją związkową, ani w regulaminie, jeżeli forma pracy zdalnej nie jest u tego pracodawcy stosowana. Nie jest wówczas konieczne wydawanie zarządzenia o niestosowaniu pracy zdalnej. Spotykany jest też pogląd, iż każdy pracodawca musi zawrzeć wspomniane porozumienie albo wydać regulamin, choć obowiązek ten jest trudny do wyegzekwowania, gdyż w przepisach nie określono, w jakim terminie miałoby to nastąpić. Z pewnością jednak zawarcie porozumienia albo wydanie regulaminu musi nastąpić, jeżeli pracodawca zamierza stosować pracę zdalną (nie dotyczy to jednak pracy zdalnej wykonywanej okazjonalnie, o której mowa w art. 67 33Kodeksu pracy). Wydaje się, że za trafny należy uznać pierwszy z przedstawionych poglądów – o braku bezwzględnego obowiązku zawarcia ww. porozumienia z zakładową organizacją związkową oraz wydania regulaminu.