W sytuacji, gdy samorządowa instytucja kultury nieodpłatnie (na podstawie darowizny) przejmuje od organizatora lokale użytkowe wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu, do ujęcia nieruchomości na środkach trwałych i amortyzacji stosuje się poniższe zasady.

Środki trwałe otrzymane nieodpłatnie (np. w drodze darowizny) wycenia się w wartości godziwej z dnia nabycia, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej. Wartość godziwa to najczęściej wartość rynkowa określona w operacie szacunkowym i wskazana w akcie notarialnym.

W związku z tym wartość początkowa środka trwałego powinna być określona na podstawie wartości rynkowej (wyceny rzetelnej, np. z aktu notarialnego) w momencie nabycia nieruchomości przez instytucję, czyli przyjęcia środka do ewidencji.

Nie ma tutaj zastosowania wartość wynikająca z dokumentów organizatora (w tym PT i umorzenia), ponieważ instytucja przejmuje nieruchomość na warunkach darowizny, a ujęcie w księgach wymaga odzwierciedlenia wartości rynkowej rzeczywistej w chwili nabycia.

Stawki amortyzacyjne ustala się zgodnie z polityką rachunkowości instytucji kultury, z uwzględnieniem rodzaju i przewidywanego okresu użytkowania danego środka trwałego; okresu ekonomicznej użyteczności. Nie jest konieczne kontynuowanie stawek amortyzacyjnych stosowanych przez poprzedniego właściciela.

W przypadku prawa wieczystego użytkowania gruntu, które instytucja otrzymała na 61 lat, amortyzacja powinna uwzględniać ten okres (lub okres użytkowania przewidywany w polityce rachunkowości), a lokale amortyzowane zgodnie z ich specyfiką, również od nowej wartości początkowej.

Prawo wieczystego użytkowania gruntu ująć w ewidencji, ale nie amortyzować.

Dokument PT (protokół przekazania) i umorzenia mogą być wykorzystane jako dokumentacja potwierdzająca stan faktyczny przekazanych środków, ale nie jako podstawa wyceny początkowej do księgowania w ewidencji samorządowej instytucji kultury.