Sąd podtrzymał w orzeczeniu utrwaloną od dawna linię i przyjął, że z treści art. 15 ust. 6 pkt 3 ustawy wynika, że:

• dla odwołania dyrektora instytucji kultury wystarczające jest każde naruszenie prawa związane z zajmowanym stanowiskiem;
• naruszenie prawa nie musi mieć charakteru rażącego bądź istotnego;
• nie jest też wymagana wielość popełnionych naruszeń;
• osoba pełniąca funkcję kierowniczą ponosi zwiększoną odpowiedzialność związaną z kierowaniem daną jednostką i naruszenie prawa może być podstawą do jej odwołania;
• na zasadność odwołania nie ma wpływu to, że część stawianych skarżącemu zarzutów nie została należycie uargumentowana przez wójta.