Obchody pierwszego dnia wiosny w dawnych latach w Polsce i innych krajach słowiańskich były związane z obrzędami przepędzania zimyi powitania nowego cyklu wegetacyjnego. Oto najważniejsze tradycje:

1. Topienie Marzanny

Najbardziej znanym zwyczajem było topienie lub palenie Marzanny, czyli słomianej kukły symbolizującej zimę, śmierć i wszelkie złe moce.

Marzannę ubierano w białe szaty i ozdabiano wstążkami.

Wieczorem, często przy śpiewach i okrzykach, wrzucano ją do rzeki lub podpalano i spalano.

Obrzęd ten miał przynieść urodzaj i ochronić przed chorobami.

2. Gaik - wiosenny pochód

• Pożegnaniu zimy towarzyszyło wprowadzenie symbolu nowego życia – Gaika , czyli udekorowanej zielonej gałązki
• Dziewczęta nosiły gaik po wsi, śpiewając wiosenne pieśni.
• Gaik przystrajano kolorowymi wstążkami, kwiatami, wydmuszkami jajek.
• Miało to na celu sprowadzenie wiosny i pobudzenie przyrody do życia.

3. Jare Gody – słowiańskie święto wiosny

Przed chrystianizacją Słowianie obchodzili Jare Gody, czyli święto poświęcone odrodzeniu się przyrody i bogu Jaryle – symbolowi płodności i siły.

• Palono ogniska, tańczono, śpiewano pieśni wiosenne.
• Składano ofiary ze zbóż i jajek, które symbolizowały nowe życie.
• Organizowano rytualne kąpiele w rzekach, by oczyścić się z zimowej niemocy.

4. Obrzędy agrarne – pierwsze prace w polu

• Dawniej rolnicy odprawiali symboliczne pierwsze orki, by zapewnić urodzaj.
• Obsiewano pierwsze skrawki pola, prosząc o pomyślność plonów.
• Składano ofiary ziemi – często w postaci chleba, miodu czy mleka.

5. Zwyczaje ludowe i zabawy

• Biegi i skoki przez ogień– miało to przynieść zdrowie i siłę na cały rok.
• Oblewanie wodą– podobne do późniejszego Śmigusa-Dyngusa, wierzono, że woda ma moc oczyszczającą.
• Pieśni wiosenne i tańce– śpiewano o budzącej się przyrodzie i miłości.