Ustalenie w regulaminie dotyczącym zasad najmu stawki czynszu najmu pomieszczenia przez podanie „widełek” – „od ... do ...”, a nie sztywnej kwoty, wydaje się prawnie dopuszczalne.

Instytucja kultury gospodaruje samodzielnie przydzieloną i nabytą częścią mienia oraz prowadzi samodzielną gospodarkę w ramach posiadanych środków, kierując się zasadami efektywności ich wykorzystania (art. 27 ust. 1 uodk).

W myśl art. 28 ust. 2 ww. ustawy przychodami instytucji kultury są przychody z prowadzonej działalności, w tym ze sprzedaży składników majątku ruchomego, przychody z najmu i dzierżawy składników majątkowych, dotacje podmiotowe i celowe z budżetu państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, środki otrzymane od osób fizycznych i prawnych oraz z innych źródeł.

Jak wynika z powyższego, instytucja kultury może wynajmować swoje składniki majątkowe. Określenie stawek czynszu najmu należy do dyrektora instytucji kultury, jako organu nią zarządzającego (art. 17 ustawy).

Z drugiej strony, zasadne może być różnicowanie stawek czynszu najmu danego pomieszczenia, w zależności od celu, jakiemu dany najem ma służyć. Na przykład ustalenie wyższej stawki czynszu w przypadku najemcy, którego działalność w wynajętym pomieszczeniu stwarza większe prawdopodobieństwo jego zużycia lub ewentualnych zniszczeń.