W Kodeksie pracy przewidziano dwa przypadki, w których możliwe jest skrócenie okresu wypowiedzenia umowy o pracę:

1) strony mogą po dokonaniu wypowiedzenia umowy o pracę przez jedną z nich ustalić wcześniejszy termin rozwiązania umowy; ustalenie takie nie zmienia trybu rozwiązania umowy o pracę (zastosowanie tego sposobu skrócenia okresu wypowiedzenia wymaga porozumienia stron);

2) jeżeli wypowiedzenie pracownikowi umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub umowy o pracę zawartej na czas określony następuje z powodu ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy albo z innych przyczyn niedotyczących pracowników, pracodawca może, w celu wcześniejszego rozwiązania umowy o pracę, skrócić okres trzymiesięcznego wypowiedzenia, najwyżej jednak do 1 miesiąca; w takim przypadku pracownikowi przysługuje odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za pozostałą część okresu wypowiedzenia.

Żaden z tych dwóch przypadków nie dotyczy sytuacji opisanej w pytaniu. Jest w nim bowiem mowa w skróceniu okresu wypowiedzenia w inny sposób niż w drodze porozumienia stron, a wypowiedzenia ma dokonać pracownik, nie zaś pracodawca. Tak więc w warunkach przedstawionych w pytaniu nie jest możliwe dokonanie skrócenia okresu wypowiedzenia.

W przypadku porzucenia pracy przez pracownika, czyli nieusprawiedliwionego zaprzestania świadczenia przez niego pracy, pracodawca może uznać, że pracownik ciężko naruszył swoje podstawowe obowiązki pracownicze, co uprawnia pracodawcę do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.

Za czas nieusprawiedliwionego nieświadczenia pracy pracownik traci prawo do wynagrodzenia.