Umowa komisu jest cywilnoprawną umową, przez którą przyjmujący zlecenie (komisant) zobowiązuje się za wynagrodzeniem (prowizją), w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do sprzedaży rzeczy ruchomych na rachunek dającego zlecenie (komitenta), lecz w imieniu własnym.

Z definicji tej wynika, że w przypadku komisu mamy do czynienia z dwoma odrębnymi umowami. Pierwsza z nich to umowa, na podstawie której komisant zobowiązuje się do podjęcia określonych działań w imieniu własnym, ale na rzecz komitenta, natomiast druga jest typową umową sprzedaży rzeczy ruchomej stanowiącej przedmiot umowy.

Na gruncie przepisów ustawy o VAT obie ww. umowy stanowią odpłatną dostawę towarów i podlegają opodatkowaniu VAT. W art. 7 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o VAT, określono bowiem, iż przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

• wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej,
• wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta.

Termin wykazania VAT należnego przez komitenta jest uzależniony wyłącznie od otrzymania zapłaty.

U komisanta czyli w instytucji z kolei obowiązek podatkowy powstaje na zasadach ogólnych. Oznacza to, że powstaje on z chwilą wydania towaru lub otrzymania całości albo części zapłaty (w zależności, które z tych zdarzeń wystąpi wcześniej). Ale musi on pamiętać iż prawo do odliczenia VAT naliczonego z Faktury stowarzyszenia występuje wtedy gdy powstanie obowiązek podatkowy u komitenta (czyli wtedy gdy stowarzyszenie dostanie zapłatę.)

Z kolei na gruncie podatku VAT podstawa opodatkowania to prowizja komisowa. Zatem przychód powstaje w chwili sprzedaży publikacji osobom trzecim, bo ta czynności oznacza iż instytucja wykonała usługę pośrednictwa.