Środki trwałe podlegające odpisom amortyzacyjnym należy ująć poprzez rozliczenia międzyokresowe.

Instytucji kultury nie obowiązuje rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z 13 września 2017 r. w sprawie rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego, jednostek budżetowych, samorządowych zakładów budżetowych, państwowych funduszy celowych oraz państwowych jednostek budżetowych mających siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U z 2020 r. poz. 342). Powinna zatem zaksięgować przyjęcie środków zgodnie z własną polityką rachunkowości i ustawą z 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (tekst jedn.: Dz.U z 2020 poz. 194 ze zm.). Artykuł 29 ust. 2 uodk wskazuje, iż fundusz instytucji kultury odzwierciedla wartość mienia wydzielonego dla instytucji kultury w momencie jej utworzenia i ulega zwiększeniu o wartość niepodlegających amortyzacji aktywów trwałych sfinansowanych z dotacji lub otrzymanych nieodpłatnie oraz zmniejszeniu o wartość niepokrytej straty netto.

Z kolei w przypadku składników niskocennych należy pamiętać, iż wprawdzie poprzez bezpośrednie ujęcie 01/07 uzyska się wprowadzenie ich do ksiąg to „ucieknie” informacja o przychodach i kosztach a to może zniekształcić obraz jednostki prezentowany w zeznaniu podatkowym. Otrzymane składniki są przecież przychodem w świetle art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Dochód ten wprawdzie korzysta ze zwolnienia ze względu na wykorzystanie na cele statutowe, ale w deklaracji powinien być pokazany,