Instytucja kultury zawarła z pracownikiem umowę zlecenia na okres od 1 kwietnia 2023 r. do 31 grudnia 2023 r. Na podstawie oświadczenia złożonego przez pracownika dokonał zgłoszenia do ZUS wyłącznie do ubezpieczenia zdrowotnego. Po zakończeniu tej umowy, 2 stycznia 2024 r., zleceniodawca zawarł z tym samym pracownikiem kolejną umowę zlecenia, obejmującą okres od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. Przy zawieraniu drugiej umowy zleceniobiorca nie złożył nowego oświadczenia. Czy w takim przypadku istniał obowiązek złożenia kolejnego oświadczenia, jeżeli zleceniobiorca nie poinformował o żadnych zmianach mających wpływ na podleganie ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnemu? Po kontroli ZUS ustalono, że za niektóre miesiące powinny zostać odprowadzone zarówno składki społeczne, jak i składka zdrowotna. Obecnie zleceniodawca domaga się od pracownika działu kadr zapłaty zaległych składek wraz z odsetkami. Czy pracodawca może dochodzić od kadrowej zwrotu tych należności za cały okres objęty kontrolą? Czy oświadczenie złożone przy pierwszej umowie obowiązywało przez cały 2023 r., a tym samym błędne naliczanie składek za ten okres nie powinno zostać uznane za winę kadrowej? Czy w odniesieniu do 2024 r. brak nowego oświadczenia może zostać potraktowany jako błąd kadrowej, skutkujący jej odpowiedzialnością finansową? W jaki sposób pracodawca powinien wykazać, że powstała zaległość była zawiniona przez pracownika działu kadr?