Kwestia, czy wykonanie koncertu może być przedmiotem umowy o dzieło, budzi wątpliwości. Z prawnego punktu widzenia bezpieczniejsze wydaje się zawarcie umowy zlecenia.

W komentarzach do art. 627 Kodeksu cywilnego wskazuje się, że nie budzi wątpliwości możliwość uznania za przedmiot umowy o dzieło takich rezultatów niematerialnych, które znajdują ucieleśnienie w przedmiocie materialnym (np. rzeźba jest ucieleśnionym rezultatem niematerialnym pracy twórczej artysty). Kontrowersje budzi natomiast kwestia, czy wytwór niematerialny nieucieleśniony w jakiejś rzeczy, na jakimś nośniku, może być przedmiotem umowy o dzieło. Wątpliwości dotyczą takich rezultatów niematerialnych jak recytacja, wykonanie koncertu czy inscenizacja.

Mając powyższe na względzie, a w szczególności okoliczność, iż kwestia uznania wytworu niematerialnego, nieucieleśnionego w przedmiocie materialnym, za dopuszczalny przedmiot umowy o dzieło, nie została jednoznacznie rozstrzygnięta w przepisach oraz w orzecznictwie, istnieje ryzyko, iż umowa o takim przedmiocie nie będzie uznawana za umowę o dzieło, np. przez ZUS. Czemu trudno będzie przeciwstawić mocne argumenty, które ZUS będzie zmuszony uznać. Mniej ryzykowne byłoby zawarcie w omawianym zakresie umowy zlecenia.

Umowę można podpisać z jedną osobą reprezentującą pozostałych członków zespołu. W takim przypadku, osoba reprezentująca zespół powinna okazać upoważnienie od pozostałych członków zespołu do podpisania w ich imieniu umowy. Stronami umowy powinni być: po stronie zamawiającego (zleceniodawcy) – instytucja kultury, a po stronie wykonawcy (zleceniobiorcy) – wszyscy członkowie zespołu.

Wyznaczona osoba może odebrać w imieniu pozostałych członków zespołu wynagrodzenie za koncert, jeżeli okaże stosowne upoważnienie.

Jak stwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 10 września 2019 r. (0113-KDIPT2-3.4011.389.2019.3.IS), zapewnienie wykonawcom noclegów oraz opłacenie kosztów podróży w związku z realizacją świadczeń objętych umowami cywilnoprawnymi stanowi dla nich przychód w rozumieniu art. 13 pkt 8 ustawy o PIT. Jednakże zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b tej ustawy, wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem – ale tylko do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju.

Omawiane zwolnienie jest więc limitowane przepisami rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej. Pogląd wyrażony we wspomnianej interpretacji można odnieść również do stanu faktycznego przedstawionego w pytaniu w zakresie zapewnienia miejsca w hotelu i wyżywienia.