Poniżej przedstawiono uwagi do obliczeń zawartych w pytaniu.

1. Pracownik zatrudniony na pełny etat pracuje od 9.00 do 21.00: obowiązujące normy czasu pracy wynoszą 12 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin tygodniowo w przeciętnie 5-dniowym tygodniu pracy w 3-miesięcznym okresie rozliczeniowym, w równoważnym systemie pracy, pora nocna została określona pomiędzy godziną 21.00–7.00. W okresie letnim zdarza się czasem pracownikowi pozostanie po godzinach pracy np. do godziny 22:00, 23:00 i dłużej.

Pytanie 1. Czy na podstawie przykładu nr 1. prawidłowo zostały naliczone godziny nadliczbowe i godziny nocne

2. Pracownik zatrudniony na 7/8 etatu: obowiązujące normy czasu pracy wynoszą 10,5 godzin dziennie, 35 godzin tygodniowo w pięciodniowym tygodniu pracy w 3 miesięcznym okresie rozliczeniowym, w równoważnym systemie pracy, pora nocna została określona pomiędzy godziną 21:00-7:00.

Pytanie 2.Pracownik w okresie od lipca do sierpnia pracował od piątku do niedzieli od godziny 12:00 do 22:00 godziny (10 godz.) zgodnie z harmonogramem pracy, zdarzyła się też praca do 24:00 tj. 11 godzin.

Niekiedy pracownik zgodnie z harmonogramem zaczyna pracę od godziny 16:00 do godziny 23:00 (7 godz.), czy pracę po 21:00 godzinie liczymy jak porę nocną?

- czy na podstawie przykładu nr 2. prawidłowo zostały naliczone godziny nadliczbowe?

Stosownie do art. 26a ust. 1 uodk, który stanowi, że sprawach nieuregulowanych w ustawie do pracowników instytucji kultury stosuje się przepisy Kodeksu pracy, należy przyjąć że pracownicy instytucji kultury, w zakresie pracy w godzinach nadliczbowych, podlegają przepisom Kodeksu pracy.

Ad 1. Zgodnie z art. 151 7§ 1 Kodeksu pracy, pora nocna obejmuje 8 godzin między godzinami 21:00 a 7:00. Pracodawca powinien zatem określić w regulaminie pracy, które konkretnie 8 godzin, między 21:00 a 7:00, stanowi porę nocną (art. 104 1§ 1 pkt 4 Kodeksu pracy) – np. od 22:00 do 6:00. Jeżeli takiego określenia pracodawca nie poczyni, to należy przyjąć, że pora nocna obejmuje u niego nie 8 godzin, lecz 10 godzin, od 21:00 do 7:00.

Jak stanowi art. 151 8§ 1 Kodeksu pracy, pracownikowi wykonującemu pracę w porze nocnej przysługuje dodatek do wynagrodzenia za każdą godzinę pracy w porze nocnej w wysokości 20% stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów.

W tabeli przedstawionej w pkt 1 nieprawidłowo obliczono dodatek za pracę w porze nocnej, ponieważ dodatek ten przysługuje niezależnie od wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych. Innymi słowy, jeżeli godzina nadliczbowa przypada w porze nocnej to przysługuje za jej przepracowanie, oprócz normalnego wynagrodzenia, zarówno dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych, jak i dodatek za pracę w porze nocnej. Zatem jeśli w poszczególnych miesiącach praca w porze nocnej obejmowała odpowiednio 13, 15 i 18 godzin, to za każdą z tych godzin przysługuje dodatek za pracę w porze nocnej (nie odejmuje się od tych godzin przepracowanych godzin nadliczbowych). Dodatek za jedną godzinę pracy w porze nocnej wynosił 5,05 zł w okresie od 1 stycznia do 30 czerwca 2024 r. (4.242 zł : 168 h × 20% = 5,05 zł), natomiast od 1 lipca do 31 grudnia 2024 r. dodatek ten wynosi 5,12 zł (4.300 zł : 168 zł × 20% = 5,12 zł) – przy założeniu, że mówimy o miesiącach, w których przypada po 168 godzin pracy.

Ad 2. Każda praca wykonywana przez pracownika od 21:00 do 7:00 jest pracą w porze nocnej, skoro obowiązującą u pracodawcy porę nocną stanowią godziny od 21:00 do 7:00.

Przedstawione obliczenie wynagrodzenia i dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych jest matematycznie poprawne. Nie można natomiast ocenić, czy odpowiada ono konkretnemu stanowi faktycznemu. W tym celu konieczne byłoby wskazanie, ile z 27 godzin nadliczbowych wystąpiło w nocy, w niedziele i święta niebędące dla pracownika dniami pracy, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy, w dniu wolnym od pracy udzielonym pracownikowi w zamian za pracę w niedzielę lub w święto, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy, oraz ile godzin nadliczbowych wynikło z przekroczenia przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym – za te nadgodziny przysługuje dodatek w wysokości 100% wynagrodzenia; za pozostałe nadgodziny przysługuje dodatek w wysokości 50% wynagrodzenia (art. 151 1§ 1 i 2 Kodeksu pracy).